Geseënde Kersfees!

Lieve allemaal,

Dit jaar geen klassieke kerstkaart, omdat dat een beetje erg ingewikkeld ging worden, dus vandaar op deze manier!
Vanuit het Krugerpark allemaal een vrolijk kerstfeest gewenst en een gelukkig, gezond, sportief en succesvol 2011! Dat het maar weer een fantastisch jaar mag worden!

Liefs,

Jolanda (en Pauline, Rob en Anneke)

Werk, werk en nog eens werk!

Hey Howzit?

Nou, het werd wel weer eens tijd voor een langverwacht verhaaltje op mijn site! Op het moment van schrijven ben ik op vakantie met mijn ouders, maar daarover later meer!

Na Switchboard op het werk ben ik dus naar de Front Desk/Receptie gegaan. Hier heb ik 4 weken receptiewerk gedaan. Dit betekend in- en uitchecken van gasten, aankomsten voorbereiden van grote groepen, vertrekken van gasten en natuurlijk ook nog steeds de air crews. Dat was echt mijn taak, als Camille (de Crew Liaison bij ons in het hotel, dus verantwoordelijk voor alle crews) er niet was, dan moest ik haar werk overnemen. Als ze wel gewoon aanwezig was, was ik haar assistent en hielp ik altijd mee met in- en uitchecken van de crews als ik daar tijd voor had. Mijn begeleiders in het hotel vonden dat ik dit heel erg goed deed en ze hebben me daar ook een Merit Award voor gegeven bij de laatste uitreikingen! Deze award is dus om mij gemotiveerd te houden om goed m’n best te doen. Het is een certificaat met een bijdrage van 100R erbij.

De Merit Awards van November kregen we een week van tevoren als opdracht om het te organiseren; het thema moest zijn ‘Environment’. Helaas werd het in de week zelf nog afgelast en moesten we een ‘grote’ awards uitreiking organiseren in december. Deze zou als thema ‘Environment’ en ‘Kerst’ hebben. We hadden dit allemaal perfect georganiseerd, alleen op de dag zelf belden allebei onze gastsprekers af! Heel erg jammer dus en we hebben zelf nog wat in elkaar geïmproviseerd over ‘Environment’. Gelukkig was de GM en de rest van het managementteam weer heel erg trots op wat we georganiseerd hadden en hadden we het dus weer goed gedaan!

Na de receptie had ik nog 1 week over voordat ik op vakantie ging. In deze week moest ik twee afdelingen doen: maintenance en conciërge. Ik heb in het begin van de week 3 dagen in maintenance gewerkt. De eerste dag was supersaai, want er was echt he-le-maal niks te doen. Ik hoefde natuurlijk niet met een schroevendraaier in het hotel rond te gaan lopen, maar ik zat gewoon in het kantoor achter het bureau. Gelukkig kreeg ik de tweede dag een project. Ik moest in alle kamers controleren of de telefoons goed waren aangesloten. Ik moest controleren of ze in de goede aansluiting in de muur zaten en of de extensie op de telefoon wel hetzelfde was als het kamernummer. Nou, met 301 kamers had ik de komende twee dagen dus wel wat te doen.

De rest van de week heb ik doorgebracht op de conciërge afdeling. Hier help je gasten met van alles en nog wat. Het vaakst moet je transport regelen voor mensen. Verder moet je dingen opzoeken op het internet, vluchten boeken, reserveringen maken in restaurants, routebeschrijvingen uitprinten. Je hebt te maken met de portiers van het hotel en de ‘doormen’ die de gasten buiten bij de auto verwelkomen. Gasten kunnen ook bagage bij de conciërge opslaan en er wordt heel vaak post voor gasten achtergelaten.

Ook moesten we voor de achtste van december het voetbaltoernooi opnieuw organiseren. Dit was een toernooi tussen het Holiday Inn, het Crowne Plaza en het hoofdkantoor Extrabold. Dit hadden we al eerder georganiseerd, maar dat was last minute afgelast omdat het hoofdkantoor geen team bij elkaar kon krijgen. Dit keer hadden we alles perfect georganiseerd en alle drie de partijen hadden teams bij elkaar gekregen. Op de dag van het toernooi hadden we een klein probleempje, omdat de HR manager niet aanwezig was en de voetbal die we nodig hadden in haar kantoor lag. Toen we naar het complex belden waar het veld is, kwamen we erachter dat ze onze boeking hadden verplaatst naar de zondag en het ons niet hadden laten weten! Dit was dus mooi balen, nu hadden we geen veld! 1,5 voor het begin van het toernooi konden we dus opnieuw iedereen afbellen… Dat toernooi is dus al twee keer afgelast en ik heb zo’n gevoel dat het er niet meer gaat komen ook…

In diezelfde week hadden we ook een kerstborrel voor alle studenten van Extrabold. De studenten van het Crowne Plaza moesten dit organiseren voor de rest. Wij moesten op een woensdagavond daarnaartoe komen en daar hebben we gezellig geborreld en gegeten. Een deel van het managementteam van Extrabold was aanwezig, waaronder de hoogste baas. Dit was wel leuk dus! In de speech van Matthijs, die onder andere de studenten begeleidt, werden we letterlijk bedankt dat ze ons mochten misbruiken! Haha…

Nou, deze laatste periode heeft vooral in het teken gestaan van werken, werken en nog eens werken, dus verder heb ik niet zoveel boeiends te melden. Zeer binnenkort zal er een blog verschijnen over m’n ouders die nu hier in Zuid-Afrika zijn!

En ojaa, voor degenen die het nog niet gehoord hadden, ik heb een vriend hier! Hij heet Clayton, komt oorspronkelijk uit Zimbabwe en is 27. De meesten weten dit intussen al wel, maar toch…

Baie dankie voor het lezen en sien jou later!

-Jolanda.

PS: Mijn webalbum kun je nog steeds hier vinden.

Ek praat ’n bietjie Afrikaans #3

-Jolanda.

Ek praat ’n bietjie Afrikaans #2

-Jolanda.

Babyshower, voetbal en Pretoria!

Nou, daar is ie dan! De blog over de activiteiten naast werk en school van de afgelopen twee weken!

Zaterdag 6 november was ik uitgenodigd om naar een babyshower te gaan van een collega. Als mensen zwanger zijn of gaan trouwen geven ze altijd een heel groot feest waar heel veel mensen voor uitgenodigd zijn. Ik had die dag vroege dienst, dus na het werk gingen we met alle collega’s die gewerkt hadden in een afgehuurde minibus op weg naar Soweto. Zoals het alle feestjes betaamd hier in Zuid-Afrika, moet je zorgen voor je eigen drankjes, dus werd er onderweg gestopt bij de grootste mall van Soweto. Met de drie jongens die meewaren, ging ik naar binnen om voor iedereen drinken te halen. Dat was een hele belevenis! Haha, het was een prima mall, alleen werd ik natuurlijk heel erg aangestaard, omdat ik de enige blanke in die hele mall was. Gelukkig had ik drie mannen mee die als bodyguards om me heen liepen! Ghehe…

Daarna gingen we door naar Thokoza-park, hier werd de babyshower gehouden. Het was gewoon een openbaar park waar heel veel mensen aan het hangen en braaien waren. Ik had natuurlijk geen idee wat er allemaal ging gebeuren, dus ik liet het rustig over me heen komen. Ayanda, de vrouw die zwanger was, daar werden allemaal spelletjes mee gedaan, moest babyvoeding eten en rondlopen met een opgeblazen condoom tussen haar benen… Dat hoort er blijkbaar allemaal bij. Op een gegeven moment gingen ze alle cadeaus uitpakken. Ik had een wit mutsje en slofjes gekocht voor de baby en gewoon op de stapel cadeaus gelegd. Ik was er helaas niet bij, bij het uitpakken van de cadeaus, maar anderen hebben mij verteld dat Ayanda helemaal aan het huilen was bij het uitpakken van mijn cadeautje. Ze vond het zo bijzonder dat ik op haar babyshower was, als een blanke, en ook een cadeau mee had genomen.
Toen het donker was verhuisde het feest naar een huis van één van mijn collega’s, omdat het niet verstandig is om in het donker in dat park rond te hangen.
Ik vond het heel leuk om een keer zo’n feest mee te maken in Soweto en als ik nog een keer voor zoiets uitgenodigd wordt ga ik daar zeker weer heen!

Afgelopen zaterdag de 13e ben ik samen met Femke naar een voetbal wedstrijd geweest in Soccer City. Het was een derby tussen twee clubs uit Soweto en een wedstrijd van de Zuid-Afrikaanse eredivisie. We hadden er erg veel zin in en gingen dan ook vol goede moed op pad. De Kaizer Chiefs speelden tegen de Orlando Pirates en wij hadden de kant van de Pirates gekozen. De heenweg alleen al was een belevenis op zich! Het moment dat we de snelweg opreden stonden we in de file en deden er dan ook superlang over voor we er waren. Overal waar je keek zag je mensen die naar de wedstrijd gingen. Mensen waren verkleed met voetbalshirts, pruiken, geschminkt en je kon het zo gek niet bedenken of je zag het. Ze hingen uit hun auto, eveneens versiert met vlaggen en vlaggetjes en uiteraard blies iedereen op hun meegebrachte vuvuzela’s!
Iedereen was super enthousiast en de hele tijd aan het dansen en zingen, terwijl het stadion nog niet eens in de buurt was!
Bij het stadion aangekomen moesten we in een enorme mensenmassa naar het stadion lopen en dat gaat natuurlijk ook niet gewoontjes. Iedereen is aan het dansen en zingen en zwaaien met vlaggen en blazen op vuvuzela’s! En daar liepen wij als twee blanke meisjes tussen… Ghehe…
Toen we onze plekjes gevonden hadden, verbaasden we ons over de grootte van het stadion! Jemig, wat is dat groot zeg! Wij zaten bijna in het dak, maar konden alles prima zien! Tijdens de eerste helft werd bekend gemaakt dat er bijna 74000 toeschouwers waren! Daar is de Kuip niks bij… Het stadion was ook nog in goede staat; geen graffiti of kapotte stoeltjes wat je vaak in NL ziet.
Het was een leuke wedstrijd, het werd uiteindelijk 3-1 voor de Chiefs (waaronder een goal door een penalty) en er vielen een aantal kaarten… En als boter bij de vis waren Femke en ik ook nog te zien op het grote scherm in het stadion, haha…
Ik ben al naar heel wat sportwedstrijden en evenementen geweest, maar niks kan tippen aan deze wedstrijd! Wat een ervaring!

Zondag zijn we met op pad gegaan naar Pretoria/Tschwane. Pretoria is de officiële hoofdstad van Zuid-Afrika en ligt op ongeveer 40 minuten rijden van Johannesburg. Naar mijn mening is het een hele mooie stad met veel groen (Pretoria staat ook bekend om z’n vele Jacaranda-bomen die in Oktober in bloei staan), maar wel heel smerig. Overal lag vuilnis op straat en toen het begon te waaien in de middag bleek ook dat er heel veel zand in de stad was.
We begonnen de dag met een kopje koffie op Church Square een pleintje met allemaal historische gebouwen (banken, gerechtshof en een monument in het midden). Daarna gingen we door naar het Paul Kruger Huis en het Melrose Huis. In het tweede huis zijn we naar binnen geweest, omdat Michelle dat graag wilde. Nou, dat was he-le-maal niks voor mij… Allemaal prulletjes en oude dingetjes, foeilelijk behang… Gewoon niet mijn ding! Haha…
Hierna hebben we nog een klein rondje gelopen in het parkje aan de overkant en zijn we doorgegaan naar de Union Buildings. Hier is de Zuid-Afrikaanse regering gevestigd en heeft Nelson Mandela in 1994 ook z’n eed afgelegd toen hij president werd. Dit was echt een heel mooi gebouw met een hele mooie tuin erbij!
Hierna was het tijd voor de lunch, die we in Hatfield genuttigd hebben, waar allemaal restaurantjes en cafeetjes waren. Na de lunch zijn we naar de Zoological gardens gegaan, waar een leuke vervallen kabelbaan was die ons bovenop een berg heeft afgezet. Vanaf hier hadden we een mooi uitzicht over de stad en konden door de dierentuin weer terug naar beneden lopen.
Na deze dierentuin hadden we Pretoria wel gezien en zijn we terug gegaan. Femke en ik hebben nog even een duik in het zwembad genomen in ons complex en daarna hebben we nog een relaxte zondagavond gehad…

Nou, dat was mijn fantastische weekend! Nu is het weer maandag en dat valt weer lekker tegen, haha…

Trouwens, ik heb weer veel nieuwe foto’s op m’n webalbum gezet! Deze kun je hier vinden!

Sien jou later!

-Jolanda.

Ek praat ’n bietjie Afrikaans #1

Vanaf vandaag introduceer ik een nieuw onderdeel op m’n blog, genaamd ‘Ek praat ’n bietjie Afrikaans’! Bij dit onderdeel zal ik foto’s plaatsen van grappige borden en tekens in het Afrikaans die ik tegen ben gekomen bij mijn uitstapjes hier in Zuid-Afrika!

Bij deze deel 1!













Koebaai! (= Tot ziens!)

-Jolanda

Werk en school!

Zondag 14 november 2010

Sawubona!

Excuus, excuus, excuus! Ik heb alweer veel te lang niets van mij laten horen…
Allereerst maar even de mededeling dat de staking definitief van de baan is. Ze zijn overeen gekomen over de afspraken, dus het personeel zal zeer waarschijnlijk een loonsverhoging krijgen.

Vrijdag 29 oktober hebben we voor de tweede keer de Merit Awards georganiseerd. Het thema was Halloween en het was een groot succes. Mensen waren verkleed naar de bijeenkomst gekomen en de wedstrijd was gewonnen door Housekeeping.

Op het werk heb ik de afdeling Switchboard nu achter me gelaten. Gelukkig geen telefoontjes meer aannemen en doorschakelen, geen wake-up calls meer doen en vooral geen courtesy calls om te vragen of alles naar wens is! Ik sta nu officieel achter de receptie, maar eigenlijk heb ik nog geen normale receptie dienst gedraaid. Ik weet dan ook nog niet hoe ik iemand moet in- en uit-checken. Deze week heb ik geholpen met de air crews. In het hotel komen elke dag 4 crews aan en checken andere crews weer uit. De crews zorgen voor minimaal 40% van de bezetting van het hotel, elke dag! Dat is dus een hele verantwoordelijkheid! Samen met Camille was ik verantwoordelijk voor alles rondom de crews en ik vond het echt heel erg leuk.
Ook heb ik afgelopen twee weken drie keer een DM-shift gedraaid. Tijdens zo’n shift ben je executive duty manager in de avond. Je hebt dus in principe de leiding over het hele hotel en krijgt dat ook alle verantwoordelijkheid bij klachten ed. Uiteraard had ik ook te maken met een aantal boze gasten en dat heb ik dan ook netjes op weten te lossen…

Woensdag 3 november hebben we met alle studenten van de Hotelschool Maastricht die bij het Holiday Inn of Crowne Plaza werken een bezoek gebracht aan de International Hotel School in Johannesburg. Dit was heel erg interessant om te zien! We kregen een rondleiding en hebben eigenlijk de hele dag doorgebracht in verschillende lessen van verschillende leerjaren, zo kregen we een goed overzicht. Heel duidelijk was dat het wel even een ander verhaal was dan bij ons op school. Hier konden de leerlingen eten en drinken in de klas, iedereen zat te spelen op z’n mobieltje of laptop en iedereen zat gewoon te kletsen terwijl de leraar aan het praten was. Waar we ons nog het meest over verbaasden was dat leerlingen rustig na een kwartier les vroegen om een rookpauze en dat de leraar daar gewoon ‘ja’ op zei, waarop de les 10 minuten stil lag, om daarna weer 20 minuten les te hebben en opnieuw een rookpauze te hebben! Echt belachelijk, want de lessen duren maar een uurtje! Bij ons is dat echt not-done op school. Als je alleen al even naar het toilet moet, wordt dat eigenlijk niet gewaardeerd, omdat je maar moet zorgen dat je dat voor of na de les doet.

We zijn dus weer een hele ervaring rijker en weten dat er grote verschillen zijn tussen de standaarden in de verschillende landen.

Dit was even het werk/school gedeelte en in mijn volgende blog zal ik de leuke uitstapjes vertellen!

Sien jou later!

-Jolanda.

Soweto en nog veel meer!

Hallo allemaal,

Na ons tripje naar Home Affairs is er al weer heel wat gebeurd! Michelle's moeder is langsgekomen en ze zijn samen naar Kaapstad gegaan en Femke is op bezoek gegaan bij een vriendin in Kaapstad. Ik ben alweer twee keer naar de bios geweest, uit eten en natuurlijk gewoon werken! Ik heb ondertussen mijn periode in Housekeeping afgerond en ben sinds drie dagen aan het werk in Switchboard. Hier komen alle telefoontjes van het hotel binnen en de switchboard operator schakelt deze telefoontjes dan door naar de goede personen en afdelingen. Ook ben je verantwoordelijk voor de wake-up calls en in de avond maak je ook courtesy calls om te vragen of gasten opmerkingen of klachten hebben. Ik kan je vertellen, het is echt ongelooflijk saai om op Switchboard te werken, want de helft van de tijd zit je maar een beetje te zitten en te internetten...

Maar goed, buiten werk om hebben we ook weer veel leuke dingen gedaan! Zo was ik het weekend van 23 en 24 oktober alleen thuis, omdat Femke in Kaapstad was en Michelle met haar moeder op pad was. Zaterdag heeft een collega, Chris, mij meegenomen naar Soweto, dit is de grootste township van Johannesburg. Lindiwe, een andere collega van mij, zou mij dan in Soweto meenemen voor een tour. Uiteindelijk zijn we met 5 in totaal, Chris, Lindiwe en nog een vriend en vriendin van hun. Toen ik in het begin aankwam daar ben ik voorgesteld aan ongeveer alle familie van Chris en Lindiwe, ik denk dat ik zeker wel in zes verschillende huizen ben geweest om voorgesteld te worden, haha! Iedereen wilde me ook aanraken en knuffelen en vonden het helemaal geweldig dat ik naar Soweto was gekomen.

Na aan iedereen voorgesteld te zijn, gingen we naar een verjaardag van een vrouw die 100 was geworden. Dit was heel bijzonder. Zij kenden die vrouw alleen maar via via via, dus wij stonden met de auto naast het feest geparkeerd en hebben een beetje bij de auto gehangen. Ik persoonlijk vond het erg vreemd als je iemand maar vaag kent dat je dan met 5 man naar een verjaardag komt en op eten gaat staan wachten. Ik kwam er dus pas laat achter dat dat eigenlijk hetgene was dat we aan het doen waren.
Na de aankomst van de granny werden er heel veel liederen gezongen, gebeden en speeches gehouden. Daarna werd het buffet geopend! Ik was een beetje bang dat het weer pap en ingewanden van een koe zouden worden, maar het was dit keer anders! We kregen heerlijk eten; rijst met spinazie, rode kool, kip, rundvlees, aardappels, echt genieten dus! Er was ook superveel, dus we kregen een goed bord! Ik vond het best bijzonder dat in zo'n arme wijk zo'n luxe maal geserveerd werd voor zoveel mensen...

Daarna zijn we nog naar een soort bbq-plek gegaan. Daar kon je rauw vlees kopen en laten braaien en dan aan tafeltjes opeten. Uiteraard kreeg je hier geen mes en vork bij! Haha...

Aan het einde van de dag was ik helemaal gesloopt van alle nieuwe indrukken en heb ik dus zeer lekker geslapen! Ik weet ook zeker dat ik nog terugga naar Soweto, want het was een super ervaring en ik heb goede contacten met die collega's die mij meegenomen hadden. Ik heb al een aantal uitnodigingen liggen, dus ik ga zeker proberen daarnaartoe te gaan...

Nou, dit was het weer voor vandaag, ik ga maar weer eens terug aan het werk!

Sien jou later!

-Jolanda.

Affaires bij Home Affairs

Donderdagochtend 14 oktober 2010

Morningside, Johannesburg, 7:30 uur. Daar gaan we dan op onze vrije dag… Lonneke, Michelle, Femke en ik hebben vandaag vrij geregeld om een tripje naar Home Affairs te maken. Doel? Het verlengen van ons visa, zodat we straks niet illegaal in het land zijn.

Na één grote file richting Lonneke’s huis, zijn we met enige vertraging toch vertrokken naar Johannesburg CBD (Central Business District). Dit is het oude centrum van Johannesburg wat echte vergane glorie uitstraalt. Na een tocht van 50 minuten rijden waren Michelle en ik de andere auto met Lonneke en Femke kwijtgeraakt. We hadden maar afgesproken dat we elkaar wel binnen in het gebouw van Home Affairs zouden zien. Michelle en ik hadden de auto ergens in een straat geparkeerd met de hoop dat deze er nog zou staan (het liefst nog helemaal in normale staat) bij terugkomst.

Michelle en ik waren ons helemaal kapot geschrokken, omdat er buiten bij Home Affairs een mega lange rij stond. Ik denk dat de rij zeker 5 man breed was en wel 150 meter lang. Gelukkig bleek na wat rondvragen bij de security dat we niet in die rij hoefden, maar binnen in het gebouw ergens moesten zijn.
Eenmaal binnengekomen bij Home Affairs bleek dat we op de 6e verdieping moesten zijn. Aangezien er twintig mensen op de lift stonden te wachten (omdat de tweede lift het niet deed), besloten we maar de trap te nemen. Wat lekker was, was dat je eerst 5 trappen op moest voordat je überhaupt op de eerste verdieping was, haha…

Op de zesde verdieping aangekomen moesten we eerst een formulier halen bij een balie. Hier moesten we al voor in de rij en duurde een best tijdje. Lonneke en Femke konden het gebouw van Home Affairs niet vinden, omdat ze van een andere kant kwamen. Na een paar keer heen en weer gebeld te hebben en wat paniekerig geworden te zijn (het is echt niet fijn om daar rond te rijden, je ziet alleen maar zwarte mensen en het zijn overduidelijk hele arme mensen) hebben we besloten dat ik weer naar buiten zou gaan en op een kruispunt te gaan staan om hun naar het gebouw te loodsen.
Ik had al mijn spullen binnen gelaten bij Michelle, behalve mijn telefoon en ben toen op een kruispunt gaan staan. Ik moet zeggen dat ik niet snel bang ben om ergens te lopen of naartoe te gaan, maar hier voelde ik me echt totaal niet op mijn gemak. Iedereen zit je de hele tijd aan te staren, omdat je echt de enige blanke bent die daar op straat rondloopt en iedereen spreekt je de hele tijd aan. Na 10 minuten gewacht te hebben hadden ze dan eindelijk het gebouw gevonden en konden ze ook naar binnen.

Na het formulier ingevuld te hebben konden we door naar de wachtruimtes. Er waren twee delen, submissions en collections. We hadden direct al door dat we naar de submissions afdeling moesten. Daar stonden 4 rijen banken achter elkaar. Na een tijdje iedereen geobserveerd te hebben, kwam Femke tot de conclusie dat er een doorschuif systeem gebruikt werd. Zoals wij in Nederland gewend zijn bij de gemeente een nummertje te trekken dat op een display verschijnt, doen ze dat hier dus op een heel andere manier! Degene die rechts op de voorste bank zit, is als volgende aan de beurt. Je begint op de achterste bank aan de linkerkant en schuift zo die hele bank over. Als je dan helemaal rechts zit, verplaats je naar de bank ervoor, totdat je aan de beurt bent. Het grappige is dat iedereen heel fanatiek is met doorschuiven, omdat ze zo snel mogelijk aan de beurt willen zijn. Iedereen bemoeit zich er dan ook mee als je een gaatje laat vallen van 50 cm tussen je buurman en jou. Mensen komen ook rustig half op je schoot zitten of super dicht tegen je aan…

Eindelijk aan de beurt ging Michelle als eerst een poging wagen om haar visum te verlengen. Zoals school ons had voorgelicht vroegen wij om een éénmalige verlenging van ons visum (wat nu dus nog een toeristenvisum is). Dit kon helaas niet waargemaakt worden. Op een toeristenvisum mag je namelijk niet werken! Ook bleek dat we niet alle goede formulieren bij ons hadden. We hadden alles meegenomen wat school had gezegd, maar ze wilden ook nog een bewijs hebben dat wij genoeg geld hebben om hier te kunnen leven.

Nou, toen konden we dus weer terug! Omdat we vrij geregeld hadden om ons visum te kunnen regelen, wilden we het persee donderdag geregeld hebben. Onze wegen scheidden zich dus en iedereen ging haar missende papieren regelen. Ik ben naar mijn werk gereden en had mijn Rooms Division manager gevraagd een brief te schrijven waarin staat hoeveel ik verdien en hoe ik het uitbetaal krijg.

Eenmaal weer terug bij Home Affairs konden we na weer op alle bankjes gezeten te hebben, een tweede poging wagen. We hadden gelukkig nu wel alle goede papieren, maar er was nog veel gedoe over of we nu wel of niet een toeristenvisum moesten hebben.
Volgens mij waren ze ons een beetje zat aan het worden en heeft die vrouw uiteindelijk gewoon alle papieren ingenomen, in een dossier geniet en ons onze verlengingen gegeven. Ik heb uiteindelijk een ‘internship permit’ gekregen, wat volgens mij perfect is!

Na dit dossier gekregen te hebben, moesten we naar de volgende afdeling: de kassa. Opnieuw begonnen we achteraan en hadden we nog een klein conflictje met een big mama die ongeveer bovenop Femke ging zitten. Om maar geen stennis te schoppen ben ik maar opgestaan en naast de bank gaan staan.

Aan het eind kregen we te horen dat we over ongeveer een maand, jawel, een sms ontvangen dat we ons visum kunnen ophalen. Hoe modern! Haha… Dan kunnen we dus weer een dag vrij nemen om bij de collections afdeling de bankjes warm te houden.

Erg duidelijk is geworden dat dit soort dingen wel erg verschillen met Nederland. Iedereen heeft ook een andere mening over welk visum we nu moesten hebben en het lag echt aan de persoon en zijn/haar gemoedstoestand die je tegenover je had.
Als je ook ooit nog eens denkt dat je in Nederland lang op een document bij de gemeente hebt gewacht, nou dat is echt een lachertje! Ons geduld was goed op de proef gesteld, desondanks dat we er wel op voorbereid waren dat het lang ging duren.

Al met al een hele ervaring dus die we nog eens rustig mogen overdoen over een maandje!

Groetjes,

-Jolanda.

Weer geen staking

Sawubona!

Zoals ik verteld had waren er vrijdag weer onderhandelingen over de eventuele staking in mijn hotel. Deze onderhandelingen zijn wéér uitgesteld, dit keer naar de 29e oktober. Het is dus weer afwachten of er dan wel een staking gaan beginnen...

Naja, van uitstel komt afstel toch?? Laten we daarop hopen... ;-)

Verder heb ik dit weekend niet superveel bijzonders uitgevoerd. Zaterdag heb ik gewerkt en zondag ben ik met Femke, Lonneke en Thomas naar de Walter Sisulu National Botanic Gardens geweeest. Ik had er wat meer van verwacht (bloemen en bomen enzo), maar eigenlijk was het gewoon een groot park, met veel grasvelden, met als hoogtepunt een waterval. We zijn deze berg omhoog geklommen en vanaf daar hadden we een prachtig uitzicht. Ook bij de waterval hebben we nog een paar mooie plaatjes geschoten. De foto's zijn zoals gewoonlijk weer op mijn webalbum te vinden!


Zondagavond ben ik naar het vliegveld gereden om een hapje te eten en wat te drinken met Jan en Monique. Zij waren op de terugweg van een vakantie in het Krugerpark. Dit was erg gezellig en leuk om hun even te zien!

Groetjes vanuit een warm Joburg!

-Jolanda.

Staking

Lieve allemaal,

Allereerst sorry voor mijn nalatigheid jullie op de hoogte te houden van de staking en dergelijke!

Maandag 4 oktober zijn de onderhandelingen tussen de verschillende partijen uitgesteld naar morgen, vrijdag 15 oktober. Dat betekend dus dat we morgen als het goed is horen of de staking nu wel of niet doorgaat. Deze twee weken hebben we dus twee 'normale' weken gehad. Vorige week was wel mega druk, de bezettingsgraad was twee dagen zelfs 119% en 116%! Ik heb me dan ook 3 slagen in de rondte gewerkt, maar achteraf wel heel leerzaam...

Oorspronkelijk zou ik volgende week gaan werken bij de Front Office, maar als de staking doorgaat, zal ik in housekeeping blijven tot de staking is afgelopen.

We zijn allemaal heel erg benieuwd wat er gaat gebeuren en ik zal proberen jullie dit keer wél op de hoogte te houden!

Sien jou later!

-Jolanda.

Foto's op Picasa webalbum

Howzit!

Ik heb nieuwe foto's geupload op mijn fotowebalbum!
De volgende foto's staan er nu bij:
- H20 zaterdag 2 oktober
- Botshabelo 26 september
- Zwemmen Wild Waters zondag 19 september
- Verjaardag Craig zaterdag 18 september
- Mount Grace 1 september

Het fotoalbum kun je hier vinden!

Enjoy!

-Jolanda.

H20 weekend!

Hee allemaal,

Het weekend is weer voorbij en zoals gewoonlijk is er dan weer veel te vertellen! Dit weekend stond volledig in het teken van een mega groot dance-feest, H20 genaamd.

Oorspronkelijk moesten we dit weekend werken in een ander hotel van het managementbedrijf, Mount Grace. Daar hadden ze een evenement waar 1000 gasten zouden komen en alle studenten werd gevraagd om een handje te helpen. Wij hadden echter al in de eerste week dat we in Johannesburg waren afgesproken dat we dit weekend zouden blijven slapen bij onze vrienden in Boksburg in het Birchwood Staffhouse, dus wij hebben ons netjes afgemeld voor Mount Grace.

H20 begon zaterdag al om 11 uur 's ochtends en vond plaats in het Wild Waters in Boksburg. Dit is dat waterpark waar ik ook al twee keer ben wezen zwemmen. De dresscode was wit. We reden om 12 uur aan en zijn toen we aankwamen in Boksburg redelijk snel doorgegaan naar het waterpark. We waren met een hele grote groep, namelijk 9 mensen uit het Birchwood Staffhouse, 3 mensen van het Hyatt, 9 mensen van het Middle Road huis en dan nog wij drieën.
Het was heel erg leuk, want het was ook voor het eerst dat alle stagiaires van de Hotelschool samen uit waren, of überhaupt samen waren!

Aan het begin van de avond zijn we weer terug gegaan naar het Staffhouse en hebben we een braai gehouden, waarna we rond 9 uur weer terugkeerden naar H20. 's Avonds zijn we ook nog doorgegaan naar de Flyers, de club waar we altijd uit gaan daar!

Aankomende week wordt het een interessante week op het werk. Dit is namelijk de week dat de staking gaat beginnen. Morgen is er een bijeenkomst van alle verschillende partijen (vakbonden en de GM) en wordt er wel of niet een handtekening gezet of de staking doorgaat. Als deze handtekening wél wordt gezet (waar de kans dus heel groot op is) hebben ze 48 uur de tijd om de staking te beginnen. Vanaf maandag komen dan ook alle studenten die voor Extrabold werken naar ons hotel. Wij moeten namelijk samen met de managers het hotel draaiende houden! Dat wordt dus nog een hele uitdaging! Als het even tegenzit moeten we de komende weken dus non-stop werken.
Ik vind het wel heel erg leuk om dit een keer mee te maken, maar aan de andere kant hoop ik dat het met een weekje ook weer afgelopen is, haha!

Als de staking uit de hand gaat lopen, hebben ze ons onderdak beloofd in het Crowne Plaza Hotel en wordt transport van en naar het werk voor ons geregeld. Dit kan bijvoorbeeld zijn als ze ons gaan bedreigen of als het gewelddadig wordt. . Wij gaan namelijk wel gewoon naar het werk en dat vinden onze collega's die staken natuurlijk niet zo leuk.

Het wordt dus een spannende week en ik houd jullie op de hoogte!

Sien jou later!

-Jolanda.

Community Project Botshabelo!

Beste allemaal,

Zondag stond de belangrijkste activiteit van de week op het programma. We gingen met de groep stagiaires van Extrabold, plus nog wat huisgenoten/vrienden van stagiaires, naar Botshabelo, om vrijwilligerswerk te doen.

Botshabelo is een soort opvanghuis, waar weeskinderen terecht kunnen, maar ook kinderen wiens ouders HIV/AIDS hebben, alcohol verslaafd zijn, of gewoon echt niet in staat zijn om voor de kinderen te zorgen. Er zitten op dit moment ongeveer 150 kinderen in het opvanghuis, leeftijd varieert van 1 tot een jaartje of 20. Bij het opvanghuis zit nog een school en een dorpje. In het dorpje wonen o.a. de moeders van sommige kinderen.

Bij Botshabelo vinden ze het heel belangrijk dat je weet waar je vandaan komt. Ze geloven dat je het goede van je ouders moet waarderen, en het slechte moet accepteren. Bijna alle kinderen kennen hun ouders, of in ieder geval familieleden. In Botshabelo geven ze lessen, zodat kinderen kans krijgen op een toekomst. De wat oudere kinderen, de ‘college kids’, krijgen veel lessen in hospitality. Dit is de branche waar veel werk in te krijgen is en de branche die altijd zal blijven groeien. Ook geven ze therapie, zodat de kinderen hun trauma’s kunnen verwerken. Veel kinderen hebben HIV gekregen bij de geboorte, een groot aantal heeft het gekregen door verkrachting. Het is ongelooflijk wat die kinderen al allemaal hebben meegemaakt.

Verder proberen ze alle primaire levensbehoeften van de kinderen te voorzien. Ze zorgen voor onderdak, eten en drinken. Kleding krijgen ze vooral uit donaties.

Wij zijn die dag gekomen om het schoolgebouw te schilderen en om de rest van de middag door te brengen met de kinderen. Toen we daar aankwamen bleek dat we met veel te veel mensen waren, we konden niet allemaal schilderen. Toen werd de groep opgesplitst. De helft is gaan schilderen, de andere helft ging al met de kindjes iets doen. Zo werd er bedacht om een voetbaltoernooi te houden. Dit vonden de kinderen super leuk en al snel waren er meer dan genoeg kinderen verzameld om te voetballen.

Zelf hoefde ik niet te schilderen, dus ik ben mee gaan voetballen. Die mannetjes kunnen echt voetballen, dat is niet normaal! Haha... Ik kon de bal voor geen meter onder controle houden, omdat ze grond zo hobbelig was dat de bal overal heen stuiterde en ten tweede omdat als je de bal had er gelijk 20 kinderen op je af kwamen gerend.
Na een tijdje te hebben gevoetbald, ben ik bij Femke gaan zitten die aan de zijlijn zat met een groepje kleine kinderen. Deze zaten lekker te kletsen.
Het was ongelooflijk om te horen dat die kinderen, ondanks dat ze niks hebben, zo gelukkig zijn en zo’n prachtige toekomstdromen hebben. Zo kwamen er interessante gesprekken en werd het groepje kindjes steeds groter. Iedereen kwam langzaam aan in het kringetje zitten en vertelde wat persoonlijks. Dit was een super ervaring.

Daarna zijn we naar het schoolgebouw gaan kijken hoe het er voor stond, bleek dat het al klaar was. Het is een kleurrijk gebouwtje geworden. Toen zijn we nog wat ‘handje-klap’ spelletjes gaan doen, die zij normaal elke dag spelen om zichzelf te vermaken. Ook dit was een grappige ervaring, aangezien de versjes in het Zulu/Xhosa (weet ik veel welke talen allemaal) zijn. De helft van de tijd had ik geen idee van wat ze aan het zingen waren of wat de bedoeling was. Maar uiteindelijk ging dit goed en ook dit groepje werd steeds groter. Toen zijn we wat gaan eten en kregen we een presentatie van een andere studente, over haar leven in Congo/Zambia. Ze vertelde over hun gewoontes en tradities. Heel interessant ook, heel anders dan Nederland. Tijdens deze presentatie was ik de 'assistent' in traditionele kleding.

Daarna hebben we een tour gehad over het erf. We gingen kijken waar en hoe de kindjes sliepen, waar en hoe het eten gemaakt werd en we zijn het dorpje in gelopen. Dit was echt verschrikkelijk om te zien. De kindjes sliepen bijna allemaal in een grote slaapzaal, in stapelbedden. Door de donaties had bijna elk kindje een kussen en een deken. De keuken was erg primitief, ze moeten op gas koken. Gas is hier heel duur, het kost R800 per fles. Om een fornuis aan te krijgen hebben ze vier flessen nodig per keer. Dit is onbetaalbaar voor Botshabelo. Ze proberen dus zo veel mogelijk eenpansgerechten te bereiden. Erg knap als je meer dan 150 mondjes moet voeden, vier keer per dag. In het dorp, de huizen waren geen huizen te noemen, het was zo armoedig. Ongelooflijk dat daar mensen wonen die maar R250 (=€30) verdienen per maand. Daar kun je niet eens een keer fatsoenlijk boodschappen van doen. Het was een ontzettend indrukwekkende dag. Ben heel blij dat we daar zijn geweest en dat we ze hebben kunnen helpen. We zijn zeker van plan om vaker terug te gaan. Alle handjes zijn welkom.

Ik ben heel erg blij dat we deze actie ondernomen hebben met de Extrabold studenten! Een dag om nooit te vergeten!

Als je meer over Botshabelo wilt weten kun je hier op de site kijken. Mocht je dingen willen doneren, neem dat contact met mij op, dan zal ik dat verder regelen!

Baie dankie voor het lezen en sien jou later! Foto's komen zo snel mogelijk! Ik heb namelijk helaas zelf geen foto's kunnen nemen omdat ik mijn camera op het feestje had laten liggen... Ben dus even afhankelijk van anderen...

-Jolanda.

P.S: Femke bedankt voor je blogje! ;-)

Housekeeping, tradities en cultuur!

Howzit!

Zooo, wat heb ik weer veel meegemaakt zeg! Laatste blog heb ik geschreven na mijn eerste dag Housekeeping. Ondertussen werk ik nog steeds in de housekeeping afdeling en ben ik al gepromoveerd naar supervisor op de verdiepingen. Tot en met donderdag heb ik me nog bezig gehouden met desk coordination en heb ik dus vanachter een bureautje alles aangestuurd. Dit was handig om de mensen die er werkten te leren kennen en te kijken hoe alles gaat.
Vrijdag heb ik meegelopen als supervisor op twee verdiepingen. Dit is best vermoeiend, aangezien je de hele dag op en neer rent door het hotel om van alles te regelen. Als supervisor heb je de taak alle kamers te controleren en missende dingen op z’n plaats te zetten. Ook moet je kamers klaar maken voor de turndown. Dit is als bijvoorbeeld mensen van een aircrew komen (dan moeten de gordijnen dicht zijn, badmat klaarliggen, nachtlampjes aan, bed klaar om erin te gaan). Deze mensen gaan namelijk meteen naar bed als ze aankomen, al is het 5 uur ’s middags…

Donderdag was een belangrijke dag voor de studenten van ons hotel. We moesten namelijk de Merit Awards voor die dag organiseren! In het begin kwam er bijna niemand opdagen en toen had de GM het eigenlijk al afgelast. Opeens kwam er toen een hele grote groep binnenlopen en kon het gelukkig toch nog doorgaan. Voor de tijd die we hadden om het te organiseren was het nog wel een aardige bijeenkomst. Volgende keer hopen we dat we meer tijd krijgen dan 3 dagen en dat we echt iets op poten kunnen krijgen. Dit keer had de GM namelijk ook nog 3 keer ons idee afgekeurd, terwijl het super goede ideeën waren, maarja… Hij is de baas, dus hij beslist.

Vrijdag de 24e was een nationale feestdag in Zuid-Afrika: Heritage Day. Zoals de naam al zegt werden hier de tradities van de verschillende culturen geëerd. Op de Housekeeping hadden we een aantal dingen georganiseerd voor de feestdag. Er gingen bijvoorbeeld twee mensen bij iemand thuis traditioneel koken voor de hele afdeling, zodat ze dat samen konden opeten. Ook was iedereen toegestaan om in traditionele kleding te komen, zolang er nog maar in schoongemaakt kon worden. Heel veel dames kwamen dus in prachtige jurken en andere gewaden met superveel kleuren. Ook hadden ze hoeden op en waren van sommige de gezichten geschminkt. Net na de morning briefing hebben ze een aantal traditionele dansen en liederen gerepeteerd en deze hebben ze toen opgevoerd in de ontbijtzaal en tijdens de lunch. Dit was echt superleuk om mee te maken! Ze waren echt aan het schreeuwen en zongen keihard en uiteraard verstond ik weer nergens iets van, doordat het in het Zulu of weet ik wat voor een taal was. Als het goed is krijg ik nog een cd met foto’s, dus dat zal ik deze uiteraard met jullie delen via mijn Picasa!

Vrijdagavond heb ik een afscheidsfeest gehad van een collega van mij. Hij komt oorspronkelijk uit Duitsland, maar gaat nu naar een andere plaats in Zuid-Afrika, omdat hij zich hier in Johannesburg niet meer veilig voelt. Vorige week heeft hij een gewapende overval meegemaakt bij hem thuis en hij is daar enorm van geschrokken. Het feestje was heel erg gezellig en om een samenvatting te geven: het was een avond om nooit meer te vergeten! Verdere details en foto’s verschijnen helaas niet op internet…

Zaterdag ben ik met Femke naar het Wild Water Park in Boksburg geweest. We hadden Craig ook opgehaald (hij woont in het Birchwood Staffhouse en was ook vrij) en we hebben met z’n drieën een hele gezellige middag gehad. Lekker op het gras gelegen, gekletst en een beetje gezwommen…
Zaterdagavond hebben we een braai gehad in Rosebank, bij Lonneke thuis. Dit was ook erg gezellig, maar omdat we allemaal erg moe waren van de werkweek, zijn we op tijd naar huis en naar bed gegaan. Zondag stond er namelijk nog een belangrijke dag voor de deur!

Hierover meer in mijn volgende blog!

Sien jou later!

-Jolanda.

Water in overvloed en water tekort!

Nog een kleine toevoeging aan m'n vorige berichtje...

Het is nu al twee keer gebeurd dat we op maandag geen water hebben! Als ik dan in de auto zit en terugkom van het wegbrengen van één van de andere meiden zie je een hele waterval van de weg naar beneden komen... Haha, dat blijkt dus achteraf ons water te zijn! Welcome to South-Africa!

Ik hoop dat het géén regelmaat wordt dat er op maandag geen water is, want JUIST op maandag heb ik behoefte aan een douche om wakker te worden! Haha...

Ook zit het regenseizoen eraan te komen. Het schijnt dat het hier dan echt superhard regent. Als je 10 seconden in de regen loopt ben je helemaal doorweekt. Deze regenbuien gaan gepaard met hevige onweersbuien die echt angstaanjagend zijn, zegt iedereen... Dus ik ben heel erg benieuwd!

Naast het regenseizoen is het stakings seizoen hier al in volle gang. Toen ik net was aangekomen hier in Joburg was er een staking van drie weken van alle openbare services. Tankstations en ziekenhuizen, etc, waren allemaal niet aan het werk.
Er zit ook een staking aan te komen in mijn hotel, waar op dit moment allemaal noodplannen voor worden gemaakt.
Als de staking begint, worden alle studenten uit de andere hotels naar ons toegehaald en moeten wij het hotel draaiende houden, samen met de managers.
Er staat ons dus nog wat te wachten!

Sien jou later!

-Jolanda.

Housekeeping!

Hallo allemaal,

Mijn eerste twee dagen housekeeping zitten er alweer op, dus ik dacht laat ik jullie weer eens een update geven!

Het is echt mega leuk en veel beter dan de afdeling reserveringen! Bij housekeeping heb ik tenminste iets te doen en ze leren me de gang van zaken...

Maandagmorgen moest ik om half acht aanwezig zijn en om die tijd is ook elke morgen de morning briefing. Hier wordt alle staff die die dag aan het werk is ingelicht over bijzondere dingen en worden belangrijke dingen besproken. Aan het eind van de meeting werd ik door Margareth (de housekeeping manager) in het midden gezet van alle housekeeping medewerkers en toen gingen ze een lied voor me zingen om me welkom te heten! Het was in het Zulu, dus ik verstond er geen woord van, maar het was echt heel bijzonder! Er was zeg maar één 'leadzangeres' en dan viel de rest van de groep steeds bij. Het duurde wel een paar minuten en ze zongen echt super hard, dus ik voelde me echt lekker op me gemak midden in de cirkel, haha... Not!

Ik zit deze week op 'desk coordination'. Hier regel je zeg maar vanuit het kantoor dat de housekeeping goed draait. Je krijgt alle schoongemaakte kamers doorgebeld van de supervisors op de verschillende verdiepingen en dat moet je dat updaten in het systeem. Ook bellen gasten die iets op hun kamer willen hebben, bijvoorbeeld een strijkplank en strijkbout. Ik moet dan zorgen dat er iemand dat naar boven gaat brengen...

Ook hebben we elke dag nu een student meeting om de Merit Awards op poten te krijgen voor donderdag.

Ik heb dus een lekker druk weekje!

Baie dankie voor het lezen en sien jou later!

-Jolanda.

Werk, werk, werk, ziekenhuis en braaien!

Deze week heb ik mijn laatste week op de afdeling reserveringen gewerkt. Ik had maandag en dinsdag dus mijn eigen bureau en telefoon, dus kon nu eindelijk eens een keer als volwaardig reserverings-medewerker functioneren. De rest van de week was echt mega saai. Ze wisten niet wat ik kon doen en ik moest ongeveer elke 10 minuten vragen om werk… Ik heb gewoon halve dagen niets uitgevoerd en dat was niet echt leuk.

Vanaf morgen (maandag) ga ik werken bij de housekeeping afdeling. Ik heb hier erg veel zin in, want die manager is super aardig. Ik heb deze week voor haar al een kussen mysterie opgelost, dus ze waardeert mij nu al enorm! Haha…

Elke woensdag hebben we student-meeting. Daar komen alle studenten die in het hotel werken bij elkaar in een vergaderruimte en gaan we bespreken wat er speelt in het hotel en we hebben het over speciale projecten/opdrachten die we hebben gekregen van het management of Extrabold. Dit zijn niet alleen maar internationale studenten, maar ook mensen van de hotelscholen hier in Zuid-Afriika. In totaal zijn we ongeveer met 20 studenten en we hebben nu al een hoop werk meegekregen.

Voor aankomende donderdag moeten we de Merit Awards organiseren. Dit is een bijeenkomst van al het personeel en worden mensen beloont die iets speciaals gedaan hebben of net even een stapje meer hebben gedaan voor een gast of collega. Het zijn dus eigenlijk employee-awards. Het thema voor donderdag wordt Heritage Day (deze nationale feestdag is aankomende vrijdag, geen idee wat er gevierd wordt…). Het schijnt iets te zijn met klederdrachten. Verder weet ik de details er nog niet van, want dat gaan we morgen bespreken.

Verder moet ik samen met Brandon een voetbal toernooi organiseren tussen het Holiday Inn, Crowne Plaza en Extrabold (het management bedrijf) op 8 oktober.
Aankomende zondag gaan we met alle studenten van Extrabold op excursie. We gaan naar een community project. Dit is een weeshuis waar voornamelijk jonge kinderen wonen. Er is ook een groep kinderen van onze leeftijd, die volgen een soort hotelschool. We gaan zondag de hele dag daar doorbrengen: we gaan het gebouw schilderen (we hebben verf gesponsord gekregen), voetballen met de kinderen, presentaties geven over Nederland en alle hotelscholen, etc. Dit beloofd een hele leuke dag te worden.

Nou, genoeg over werk… Deze week hebben we ons uiteraard ook weer vermaakt buiten werktijd! Donderdag had ik een klein probleempje. ’s Nachts was ik gestoken door een mug op mijn oog. Aangezien ik allergisch ben voor muggenbulten werd dit een enorme bult en toen ik wakker werd kon ik mijn oog niet openen. Ik heb me ziek gemeld voor die dag (heb m’n oog laten zien op het werk en ze zeiden meteen dat ik maar moest uitzieken enzo. Ze waren allemaal super bezorgd, dus ik kon met een gerust hart thuisblijven zonder me schuldig te voelen). Femke was die dag ook vrij, dus ik ben met haar mee gegaan naar Middle Road. Hier hebben we samen met Gemmy (die daar woont) en Lonneke (die toevallig ook vrij was) de hele dag in de tuin gelegen en nog even een terrasje gepakt. Heel relaxt dagje ziek zijn dus, haha! Die avond werden we nog uitgenodigd voor een braai bij hun en uiteraard slaan we dat aanbod niet af.

Zaterdagochtend heb ik in de wachtkamer van de eerste hulp doorgebracht. Michelle was vrijdag met buikpijn ziek thuisgebleven en zaterdag wilde ze wel echt even een dokter zien. Eerst heb ik Femke naar haar werk gebracht om 7 uur en daarna ben ik met Michelle naar het ziekenhuis gegaan. Na lang wachten voor mij bleek dat ze een ontsteking heeft aan haar milt en aan nog iets wat ze niet begrepen heeft. Ze heeft nu een antibiotica kuur en het gaat weer een stuk beter!
Voor mij was dat echt een ideale vrije zaterdag morgen…. Not!

’s Middags ben ik nog gaan lunchen met Lonneke in Rosebank en ’s avonds zijn we weer richting het Birchwood Staffhouse gegaan. Craig (één van de Zuid-Afrikaanse jongens) was jarig dit weekend en we waren uitgenodigd voor z’n feest! We hebben eerst gezellig met z’n allen gebraaid en zijn daarna weer in de Flyers beland… Het was een supergezellig feestje met veel drank en gezelligheid!
Michelle was niet mee omdat ze ziek was en Femke was vroeg terug gegaan, omdat ze vanmorgen om 7.30 uur moest werken. Ik ben in het Staffhouse blijven slapen en heb daar vandaag m’n dag nog doorgebracht.

We hebben onze katers van zaterdagavond uitgezeten in het Wild Water Park bij hun om de hoek. Dit is een super groot zwembad complex met meerdere baden en glijbanen. Heerlijk de hele dag in de zon gelegen en niets gedaan! Vandaag was Craig officieel jarig, dus we hebben nog voor een leuke verassing voor hem gezorgd. Toen hij terugkwam van een lunch met familie hebben we hem verwelkomd met taart, champagne en lang zal ze leven.

Al met al dus weer een super weekend gehad! Nu ga ik lekker slapen en morgen weer aan het werk!

-Jolanda.

I am looking forward to read you...

Goodday everybody!

Deze week was de eerste echt volledige week werken. Ook deze week ben ik gestationeerd op de afdeling reserveringen van het hotel. Hier blijf ik nog tot volgende week en dan vanaf maandag de 20e zal ik doorgaan naar de volgende afdeling: housekeeping.

Bij reserveringen is het heel belangrijk dat ik goed om leer gaan met de verschillende reserverings-systemen (voor de kenners: Opera, Holidex en Delphi, maar met de laatste heb ik nog niets gedaan). Het is belangrijk dat ik weet hoe ik correct een boeking kan maken als er straks een gast aan de receptie staat. Op zich had ik het systeem redelijk snel in de vingers, maar ik blijf het moeilijk vinden om mensen de goede prijs toe te wijzen. Dit heeft te maken met allerlei verschillende prijzen voor verschillende bedrijven, tour operators, travel agencies en andere groepen.

Vandaag en morgen heb ik een bureau en computer voor mezelf, omdat één collega afwezig is. Nu kan ik echt aan het werk, want anders zit ik er maar een beetje naast. Vandaag had ik ook een telefoon die ik moest beantwoorden en zo kon ik ook reserveringen aannemen. Via de mail wist een man vandaag te vertellen 'that he was looking forward to read me', wat best een hilarische situatie opleverde...

De week is aardig vermoeiend, aangezien we met z'n drieën een auto delen en iedereen andere diensten heeft. Ik ben degene met de middelste shift, ik begin elke dag om 8 uur en ik ben de pineut. Ik moet om half zes 's morgens Michelle wegbrengen naar haar werk en om 23 uur 's avonds Femke ophalen van haar avondshift. Deze week had ik geluk, want Femke werd een paar keer naar huis gebracht door een collega. Maar anders zijn de nachten lekker kort...

Vrijdagavond was er niet veel activiteit aan de North Road, want er moest zaterdagochtend om 6 uur ook gewerkt worden en Femke had vrijdag een late shift. Ik heb dus in m'n eentje op de bank een filmmarathon gehouden! Komt niet vaak voor, Jolanda op vrijdagavond op de bank voor de tv. Zaterdag had Femke weer late dienst, dus na de shift van Michelle zijn we samen naar Montecasino geweest. We hebben daar gegeten en zijn naar de bioscoop geweest! Daarna heb ik Michelle thuis afgezet want die wilde niet mee en zijn Femke en ik gaan stappen met een hele groep in Melville. Dit is een hele gezellige buurt/straat met allemaal kleine kroegjes... Na nog een hilarische McDonalds drive-tru (twee auto's, 12 personen, waarvan 10 redelijk aangeschoten) met bijzondere bestellingen, hebben we nog een beschaafde afterparty gehad op Middle Road en zijn we weer tevreden naar bed gegaan...

Zondag zijn we naar Johannesburg Zoo geweest. Voor het geweldige entree bedrag van 2 euro hebben we 2000 dieren gezien (230 verschillende diersoorten). De dierentuin was echt prachtig en heel anders als de Nederlandse dierentuinen. We hadden super mooi weer, dus een lekker relaxt dagje. 's Avonds zijn we nog een hapje gaan eten in Rosebank en toen weer vroeg naar huis om ons op te laden voor een nieuwe werkweek...
Ook deze week moet Michelle weer elke dag om 6 uur beginnen en ik nog steeds om 8 uur. Dit wordt dus weer lekker vroeg op voor mij...

Foto's staan zoals gebruikelijk weer op mijn webalbum.

Sien jou later!

-Jolanda.

Cultureel weekendje...

Hallo allemaal,

Wat een weekend zeg! Het is nu half twaalf zondagavond en hoog tijd om dit fantastische weekend op papier te zetten (naja, figuurlijk dan!).

Zoals gezegd in mijn vorige blog stonden zaterdag het Apartheidmuseum en het Soweto Wine Festival op het programma.
Het Apartheidmuseum was heel erg indrukwekkend en confronterend... Bij binnenkomst kreeg iedereen willekeurig een toegangskaart met daarop 'Blanke' of 'Nie-Blanke'. Bij het binnengaan van het museum moesten wij door aparte deuren en hebben wij de anderen de rest van de middag niet meer gezien... Heel erg interessant om al deze verhalen en beelden te zien over de tijd van de Apartheid. En echt een must-see voor iedereen die in Joburg komt.

Na het museum zijn we direct doorgereden naar Soweto (Soweto staat voor Southern Western Township en is het grootste township van Zuid-Afrika). Soweto is een plaats waar je eigenlijk beter niet alleen heen kunt gaan als blanke. Er worden georganiseerde tours georganiseerd waaraan je deel kunt nemen om de township te bekijken of je moet meegaan met je collega's die in deze wijk wonen.

Woensdag waren wij uitgenodigd door Brandon (een collega van mij) om naar het Soweto Wine Festival te komen van de University of Johannesburg in de Soweto campus. Dit was echt helemaal fantastisch! Je moest 60R betalen voor een toegangskaart, wat ongeveer gelijk is aan 6 euro. Bij binnenkomst kreeg je een wijnglas en een stapel boekwerken en je kon aan de slag. Er was één grote hal en een wat kleinere en daar stonden allemaal stands met wijnmerken. Het was eigenlijk een soort beurs. Bij al deze kraampjes kon je langsgaan en de wijnen proeven! Er liepen dan ook behoorlijk wat beschonken mensen rond. Op het festival heb ik nog een traditioneel AFrikaans gerecht gegeten. Ik heb de naam niet onthouden, maar het bestond uit de maag van een koe (wat eruit zag als kleine tongetjes met ribbeltjes erop) met een supplement erbij, waarvan ik niet weet wat het was. Ik vond het niet te eten, dus volgende keer ga ik maar weer voor de vertrouwde chicken wings!

Zoals wij als brave meisjes geleerd hebben, hebben wij een BOB voor de avond aangewezen en ik was de gelukkige rijder... Ik mocht niks drinken de hele avond. Uiteraard heb ik wel een aantal wijntjes geproefd, met daarbij gepaard heel veel crackers en water!

Na alle wijnen bestudeerd te hebben zijn we doorgegaan naar Boksburg om te gaan stappen met het Birchwood staffhouse. Na eerst naar een club gelopen die dicht was en daarna naar een club geweest te zijn wat niet zo'n succes was, zijn we toch weer bij de Flyers gestrand (zelfde club als vorig weekend) en hebben we een fantastische nacht gehad! Na een kleine after-party met Singstar bij hun thuis, heb ik met 6 liter cola in m'n maag, zoals mijn verantwoordelijkheid was, de andere meiden weer veilig thuis gebracht en konden we om half zes eindelijk de oogjes toedoen...

Vandaag moest Michelle werken om drie uur en zijn Femke en ik op avontuur gegaan! We hadden bedacht dat we een city-tour gingen doen. We zijn eerst naar drie musea gegaan (allemaal in hetzelfde gebouw) over de geologie en geschiedenis van Johannesburg en over sexualiteit in de stad. We hebben hier onder andere gezien hoe de mensen vroeger en nu woonden en hoe het zit met homo's en lesbies in de stad.
Wat dat betreft mogen we ook blij zijn dat we in Nederland wonen, want hier is dat niet zo best!

Na de musea zijn we doorgegaan naar het hoogste gebouw van Afrika! Hier werden we ongeveer gelanceerd naar de 50e verdieping en hadden we een prachtig uitzicht over de stad! Hierna zijn we een aantal rondjes gereden door een niet zo veilige wijk, waar de spanningen bij ons soms hoog opliepen. Niet zulke zuivere figuren naast de auto en alleen maar donkere mensen die op straat zaten of bij elkaar stonden... Mensen die bakstenen verkochten of hun minibus aan het oppoetsen waren...
We hebben hier nog de Nelson Mandela Bridge gezien (dit is de grootste hangbrug in Afrika en bepaald mede het gezicht van de skyline van Joburg), Constitution Hill hebben we gezocht, maar konden we niet vinden. We hebben een club gezien waar alle grote mijngiganten ontspannen, we hebben Diagonal street gezien waar heel veel marktverkopers en kraampjes zijn. Ook Nelson Mandela Square is aan onze ogen voorbij gegaan. We voelden ons echter niet zo heel veilig in deze buurt, dus we wilden er eigenlijk zo snel mogelijk weer weg. We voelden ons op een gegeven moment zo bekeken dat we geen foto's meer durfden te maken en maar een beetje bij een politieauto in de buurt waren gebleven. Toen we alle bezienswaardigheden daar gezien hadden, zijn we dan ook snel weer terug gereden naar Sandton, waar we ons meteen een stuk veiliger voelden!

Vanavond heeft Mr. Delivery zijn werk weer goed gedaan en kwam het vuur uit mijn oren bij een bakje rijst met kip, wat voor mij iets te heet gekruid was!

Nu ga ik snel slapen, want het is ondertussen bijna twaalf uur en morgenochtend moet ik de andere meiden wegbrengen die om 6 uur op hun werk moeten zijn. Dat betekend dat ik om half zes in de auto moet zitten! Gaap!

De foto's van het weekend staan weer op mijn webalbum, die je hier kunt vinden!

Sien jou later!

-Jolanda.

Werken??

Nou, de eerste werkweek zit erop!

De inductie maandag t/m woensdag was heel erg leuk en interessant. De eerste dag waren al onze managers ook de hele dag aanwezig en we moesten met hun samenwerken en opdrachten uitvoeren, waardoor we hun een stuk beter leerden kennen dan wanneer je ze alleen een hand schudt! Verder bestonden de inductie dagen voornamelijk uit presentaties beluisteren en rondleidingen door de verschillende hotels.

Woensdag zijn we naar Mount Grace geweest in Magaliesburg, wat ongeveer 1,5 uur rijden was. Dit was een hele leuke dag, want we hebben ook collega's van ons ontmoet (zijn ook studenten) die deze dag van de inductie ook nog moesten volgen. Dit maakte het voor ons op donderdag een stuk makkelijker om te starten op de eerste dag.

Donderdag ben ik begonnen op de afdeling reserveringen. Hier zal ik een paar weken blijven, om vooral het hotel te leren kennen en het reserveringssysteem. Donderdag heb ik niks gedaan. De hele dag achter iemand op een stoel gezeten en meegekeken op haar scherm.

Vandaag heb ik echter wel al een paar dingen mogen uitvoeren, maar nog steeds waren ze nog niet echt grillig met mij werk te geven. Gelukkig heb ik na de lunch een taak overgenomen van Tamsin (zij is ook een student die woensdag mee was). Zij was bezig voor de GM (General Manager). Er moesten allemaal documenten verzameld worden uit het hele hotel op verschillende afdelingen zoals registraties van controles en checklisten en bepaalde certificaten. Voor de overkoepelende hotelgroup (Intercontinental Hotel Group - IHG) moet dit allemaal verzameld worden in één map.
Ik heb dus vanmiddag door het hotel gerend in opdracht van de manager (Nils) en gezeurd bij verschillende afdelingshoofden om deze documenten. Zo kon ik mooi een beetje vriendjes maken met iedereen en mijn weg vinden in het hotel...

Op de afdeling reserveringen zal ik voornamelijk maandag t/m vrijdag werken en meestal om 8 uur 's morgens beginnen... Dat is dus wel een lekker begin!

Voor morgen (zaterdag) staat het apartheidsmuseum op het programma. Waarschijnlijk gaan we ook nog naar het Wijnfestival in Soweto. Daar kun je voor 60R (ongeveer 6 euro) de hele middag/avond wijn proeven!

Sien jou later!

-Jolanda.

Wist je dat...

... de mensen in Afrika links rijden??
... de minibusjes (taxi's voor zwarte mensen) echte wegmaniakken zijn en je daar niet in de buurt van moet rijden??
... je makkelijk met z'n twintigen in een Toyota-pickup past??
... het helemaal niet nodig is om op de snelweg aan te geven dat er een rijbaan verdwijnt??
... de politie hier zo corrupt is als maar zijn kan?? Als je wordt aangehouden en even slim 100R aanbiedt, kun je zo weer doorrijden...
... ze werkelijk voor alles een baan hebben verzonnen?? Er staan zelfs mensen op de parkeerplaatsen die je begeleiden met uitparkeren uit de parkeervakken.
... in de supermarkt de spullen voor je worden ingepakt door dames??
... ze hier een zender op tv hebben die 24 uur per dag Big Brother uitzendt??
... het hier heel normaal is om om 4 uur 's nachts naar je werk te vertrekken??
... de vrouwen zo langzaam lopen als een slak??
... je voor 10 euro een perfecte maaltijd kunt krijgen hier in een restaurant?
... in een hotel een dame in de housekeeping 10Rand per uur verdient?? Dat is ongeveer gelijk aan een euro per uur, deze dames werken 6 dagen in de week 10 uur per dag...
... in de shoppingmalls vrouwen de 2m2 vloer dweilen en het dan droog gaan zwaaien met zo'n geel 'pas op nat' bord??
... je hier voor 20 euro je auto vol kunt laten gooien met benzine?? Ondertussen worden ook je ramen gedaan en de bandenspanning gecontroleerd. En je hoeft zelf niet eens je auto uit!
... als je de Tomtom op Afrikaans instelt, dat erg grappig is in de auto??

Foto's

Goeienaand!

Mijn foto's kunnen jullie bekijken op mijn Picasa webalbum. Deze kun je hier vinden.

Veel kijkplezier!

Sien jou later!

-Jolanda.

Inductie programma

Hallo allemaal,

Morgen begin ik dan eindelijk met m'n stage in het Holiday Inn!

We (Femke en ik) moeten om 8 uur aanwezig zijn en dan hebben we een driedaags inductie programma, geregeld door het management bedrijf Extrabold.

Maandag gaan we naar het Holiday Inn, dinsdag naar het Crowne Plaza en woensdag gaan we naar Mount Grace in Magaliesburg. We hebben al vernomen dat er morgenochtend een heel aantal managers aanwezig zijn en dat we in ieder geval rondleidingen gaan krijgen. Ze zeggen allemaal dat het heel erg gezellig is en dat het heel leuk gaat worden. Ze doen dit driedaagse programma, omdat ze willen dat wij eerst tijd besteden met elkaar en de managers buiten de werkvloer en daarna pas echt aan het werk gaan.

Ik ben heel erg benieuwd wat komende week ons gaat brengen! Heel veel nieuwe mensen ontmoeten en veel nieuwe dingen en regeltjes leren waarschijnlijk!

Sien jou later!

-Jolanda.

Eerste week deel 2

Hallo allemaal,

Hier dan deel twee van m'n eerste week!
Vrijdag moest Michelle voor de eerste keer zich melden in haar hotel (Radisson Blu, Sandton), dus die hebben we om 10 uur gedropt. Femke en ik zijn doorgereden naar Sandton City, wat een immens grote shopping mall is! Femke had dit nog niet gezien, dus die keek haar ogen uit! We hebben daar een paar kleine boodschapjes gedaan en zijn daarna weer terug naar huis gegaan om te lunchen. Na de lunch zijn we naar Melanie en Geert gegaan (het Birchwood staffhouse dus) en daar hebben we 's avonds ook gelogeerd. 's Middags hebben we het hotel Birchwood hotel bekeken waar hun dus allemaal werken en dit is echt mega groot! We hebben daar de shopping mall in de buurt bekeken en daarna hebben we boodschappen gedaan voor het avondeten. We hadden afgesproken om iets Nederlands te koken voor alle jongens in het huis. Femke, Melanie en ik hadden maar besloten om gebakken aardappels, sperziebonen en kipfilet te maken. Er is nog een nieuwe Nederlandse jongen komen wonen daar, Volkan. Hij is Turks van afkomst, dus hij is nu nog aan het vasten... De twee Zuid-Afrikaanse jongens (André en Craig) zijn allebei chefs in de keuken van het Birchwood, dus koken voor hun is zo makkelijk nog niet! Gelukkig vonden ze het eten heel erg lekker en was het helemaal geslaagd!
's Avonds zijn we nog uitgegaan in een tent die 100 meter van hun huis ligt! We konden dus rollend naar huis en het logeerbed induiken.

De volgende morgen (zaterdag dus) was erg zwaar... Michelle heeft ons opgehaald en thuis aankomen hebben Michelle en ik onze eerste stappen op de tennisbaan hier op het complex gezet. Het was echter super warm en het zweet gutste van onze lichamen af. 's Middags heb ik nog even een middagdutje gedaan, om wat slaap in te halen en om half zes moesten Femke en ik ons melden voor de eerste keer in het Holiday Inn om kennis te maken met onze begeleiders. Femke gaat bij het Crowne Plaza werken in Rosebank, maar dit hotel heeft hetzelfde management bedrijf. We zullen dus veel samen doen. Ook de inductiedagen maandag t/m woensdag mogen we lekker samen doen!

Het hotel was echt super mooi van binnen! Ik was nog niet langsgeweest, maar mijn mond viel open van verbazing. In de lobby van het hotel is een openhaard aanwezig van ik denk wel 30m2 groot! Echt niet normaal! We hebben nog geen rondleiding gehad, maar we mochten wel een kijkje nemen in de Skye Bar op één van de hogere verdiepingen. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over Joburg en kunnen we naar Michelle zwaaien die aan de overkant van de weg werkt in het Radisson Blu!

Na deze meeting (waar eigenlijk weinig inhoud aanzat, maar gewoon was om even de gezichten te zien voordat we morgen beginnen) hadden we een braai bij Lonneke thuis in Rosebank. Dit huis is trouwens ook een staffhouse van het Hyatt hotel. Hier wonen nog twee andere jongens (Thomas, een Nederlander en Norman, een Zuid-Afrikaan). Hier hebben we gebraaid met bijna de hele groep die in Johannesburg zit! Alleen Melanie en Geert konden niet aanwezig zijn, omdat zij al zelf een braai hadden. De andere hotello's die hier nog zijn wonen met z'n vijven in één huis (Rutger, Tom, Rick, Judith en Gemmy). Rutger zal in mijn hotel op de F&B-afdeling stage gaan lopen, dus dat gaat gezellig worden.

Na deze geslaagde braai zijn Femke en Michelle terug gegaan naar ons huis en ik ben bij Lonneke blijven logeren. We zijn met z'n allen naar een tent gegaan in Fourways en ik lag om drie uur moe maar voldaan in m'n logeerbed.

Vandaag hadden we afgesproken om naar een Zuid-Afrikaanse markt te gaan. Lonneke en ik hadden de auto gepakt naar het Birchwood staffhouse om alle andere op te halen (Melanie, Geert, Volkan en Mark). Femke en Michelle kwamen met onze auto ook daarheen en zo hebben we iedereen bij de markt in Rosebank gekregen. De markt was heel groot en er waren allemaal kraampjes met handgemaakt afrikaanse dingetjes. Het was heel leuk om dit een keer te zien! Buiten was ook een hele grote trommelgroep met xylofoons, zij speelden hele leuke muziek en zorgden voor een goed sfeertje bij de restaurantjes!

Vanavond heb ik eindelijk weer eens alles bijgewerkt, dus nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte!

Sien jou later!

-Jolanda.

Eerste week

Hee allemaal,

Ik had beloofd dat dit verslag kort zou blijven, maar ik vrees dat ik deze belofte niet kan nakomen! Wat hebben we veel meegemaakt deze week zeg!

Ondertussen zit onze eerste week erop en ik begin me al helemaal thuis te voelen...

Ik zal verder gaan waar ik was gebleven maandag. Dinsdag hebben we het voor elkaar gekregen om toch voor een redelijke prijs bij Avis een auto te huren. We scheuren nu rond in een knalrode Kia Picanto! Ik werd als eerst voor de leeuwen gegooid en mocht een poging wagen om fatsoenlijk links te rijden. Op zich gaat dat best goed, als je lekker met het verkeer mee kan rijden. Foutjes maak je echter wel bij het afrijden van het complex waar we wonen, dan moet je weer even denken aan dat je de linkerbaan pakt en de goede kanten op moet kijken.
Het stuur zit uiteraard aan de rechterkant en je versnellingspook bedien je dus met je linkerhand. Na een paar dagen heb je deze motoriek gelukkig ook een beetje ontwikkeld en grijp je niet steeds naar het been van je bijrijder. De enige fout die nog wel regelmatig gemaakt wordt is de richtingaanwijzer. Deze zit namelijk op de plek waar in Nederland de ruitenwisser zit. Omgedraaid dus... Gelukkig ziet het er zo lekker snugger uit als je van baan verwisseld en daarbij je ruitenwisser aandoet als er al maanden geen regendruppel gezien is hier... Not! Maarja, komt vanzelf goed!

Toen we de auto net hadden zijn we gelijk naar Boksburg gereden. Hier wonen Melanie en Geert (van onze school) die bij het Birchwood werken. Zij wonen in het Birchwood staffhouse, waar ook nog 4 andere Nederlandse jongens wonen en 2 blanke Zuid-Afrikaanse jongens die allemaal in hun hotel werken. Wij kunnen het heel erg goed vinden met hun en we zijn al regelmatig bij hun langs geweest en ik weet zeker dat er nog vele feestjes aan gaan komen de komende maanden!

Die avond zijn we uit eten geweest in een sushi restaurant bij hun in de buurt, wat heel erg gezellig was!
De volgende morgen konden we weer die richting op, omdat Boksburg super dichtbij het vliegveld ligt. We gingen op pad om onze derde huisgenoot Femke op te halen.
Die dag hebben we uitgebreide boodschappen gedaan en Femke de eerste dingen laten zien in Joburg. 's Avonds hadden we afgesproken met een hele groep te gaan eten. Ditmaal gingen we naar de wijk Rosebank. In deze wijk werkt Lonneke (ook een meisje van school) bij het Hyatt Hotel en we zijn daar in de buurt wezen eten bij Doppio Zero, een italiaans restaurant. Verder waren Melanie, Geert, Mark en Joran erbij van het Birchwood staffhouse.

Na het eten hadden we nog even een drankje gedaan in een jazz-club. Hier waren we snel weer weg, omdat de muziek keihard stond en we voor dat thema-avond 30 tot 40 jaar te jong waren.

Donderdag hebben we onze eerste echte excursie gedaan! We (Michelle, Femke en ik) zijn samen met Melanie en Geert naar het Lion & Rhino park geweest in Pretoria. Dit is ongeveer 45 minuten rijden van ons huis. Melanie had alles geregeld, vervoer was inbegrepen. We werden 's morgen opgehaald door onze chauffeur/gids die een onuitspreekbaar en niet te onthouden Afrikaanse naam had. Om deze reden hebben alle Afrikanen ook nog een tweede Engelse naam of een andere nickname. Onze chauffeur heette dus Likey. De chauffeur van Melanie en Geert heette Moses.
We werden opgehaald in twee witte Mercedessen klasse C180.

Ik ging ervanuit dat als we bij het park aangekomen waren we deze auto zouden omwisselen voor een wat meer terreinbestendige auto, maar dit was echter niet het geval. We scheurden gewoon met deze Mercedessen over de onverharde wegen en heuvels in het park. Deze excursie was echt super leuk! We hebben al 4 van de 5 dieren gezien van de Big Five! Alleen de olifant hebben we nog niet gezien, maar de buffalo, cheetah, leeuw en neushoorn zijn allemaal onze ogen voorbij gegaan!
In het park zijn we ook nog 60 meter naar beneden de grond in gegaan om een prachtige grot te bekijken! Heel indrukwekkend.

's Avonds zijn Michelle en Femke thuis gebleven en ik ben nog op stap gegaan. Ik ben naar Lonneke geweest in Rosebank en we zijn naar dezelfde jazz-club gegaan wat woensdag geen succes was. Op donderdag zou er echter altijd een Michael Jackson imitatie op het podium staan die super goed is. Deze jongen was echter niet aanwezig, maar er was wel een hele goede Afrikaanse cover band. Het publiek in de tent was voor 80% van donkere huidskleur en van een gemiddelde leeftijd van 40 jaar en als je de tent binnenkomt weet je niet wat je ziet! Iedereen kan super goed dansen en gaat helemaal uit hun dak.
Als stijve Nederlander durf je bijna niet te dansen daar, maar na een tijdje kom je toch wel een stuk losser en gaan de voetjes toch wel uitgebreid van de vloer...
Gebruikelijk is hier dat veel tenten om 2 uur dicht gaan, dus we zijn een tijdje voor sluitingstijd weer naar huis gegaan om de drukte te ontlopen.

Ik ga mijn week even verdelen in twee berichten, want anders wordt het wel een superlang verhaal!

Baie dankie voor het lezen en sien jou later!

-Jolanda.

Reis en eerste twee dagen deel 2

Hai,

Vanmorgen werden we weer opgehaald door Muhammad (ik zal hem vanaf nu Mu noemen, want hij zal nog wel eens terug komen in de verhalen) om op pad te gaan om een auto te huren.

We waren langs Avis geweest om een offerte op te vragen en daarna zijn we nog naar een ander bedrijf geweest. Dat tweede bedrijf was echt niet wat we ervan verwachten. Het leek van de buitenkant geen autoverhuur bedrijf en was gelegen op een aftandse plek. De 'manager' was gekleed in een joggingbroek en vies vest en droeg een pet en zonnebril. De auto's waren bijna allemaal in reparatie en het kantoor was een soort hok, waar alleen maar een bureau instond. We waren het er achteraf redelijk over eens dat dit niet was wat we zochten...

Omdat Mu ons steeds voor niks ophaald (hij zorgt heel goed voor ons!) en hij anders te laat zou komen om zijn zoontje van 5 en nichtje van 2 van school op te halen, zijn we meegeweest om dat te doen. Mu is een redelijk fanatiek Moslim en nu uiteraard aan het vasten. Volgende week gaat hij op 'vakantie' naar Mekka. Zijn zoontje zit op een soort Kindergarten in de Moslimwijk vlakbij Sandton. Dit is een prachtige wijk met hele mooie huizen waar dus alleen maar Moslims wonen. De school waar de kinderen opzaten zag er ook supermooi uit van de buitenkant! Naast de school stond de Moskee die Mu ook bezoekt en die was ook heel erg mooi!

Na dit tripje had hij ons afgezet rond 1 uur bij Sandton City. Dit is een heel groot winkelcentrum. Ernaast was ook Mandela Square. De eerste toeristische foto's zijn dus gemaakt! Hij zou ons om half vijf weer komen halen, dus we hadden lekker lang de tijd.

We hebben vandaag internet en een zuid-afrikaans nummer geregeld... Voor het internetten heb ik een soort dongel, waar dus een data limiet op zit. Dit betekent dat ik wel kan skypen, maar niet uitgebreid met webcam en alles, omdat dit meer gebruikt.

Mijn Zuid-Afrikaanse nummer is +27 738 71 7660
En mijn adres hier is Unit 29, Stone Manor, 46 North Road, Morningside, Sandton 2196, South-Africa.

Vanavond hebben we super Zuid-afrikaans gegeten, maar niet heus... MacDonalds, bezorgd door Mr. Delivery... Wel lekker makkelijk! We moeten nog even uitgebreid boodschappen doen als we een auto hebben, want nu hebben we amper iets in huis...

Voor morgen gaan we proberen met een paar andere Nederlandse stagiaires af te spreken, waar we ook mee hebben gevlogen. We gaan ook proberen om nog een aantal bezienswaardigheden te bekijken en misschien naar een park te gaan, voordat we moeten werken. In ieder geval komt ons derde huisgenootje woensdagochtend heel vroeg aan, dus die moeten we dan ophalen van het vliegveld!

Nou, dit was het even voor nu... Vanaf nu zal ik wat minder gedetailleerd gaan bloggen, maar dit waren even de eerste belevenissen en ervaringen!

De foto's komen zo snel mogelijk, als ik ergens een snelle internetverbinding heb, zonder dat het mij direct bakken met geld gaat kosten!

Sien jou later!

-Jolanda.

Reis en eerste twee dagen

Hallo allemaal,

Hier dan mijn eerste berichtje vanuit Johannesburg! Op moment van schrijven lig ik in bed, klaar om te gaan slapen.

Voor de mensen die geen zin hebben in dit mega verhaal, hier is de verkapte versie: ik ben goed aangekomen, huis op het complex is perfect, ik leer elke minuut en we hebben nog géén auto.

Vandaag is de tweede dag geweest hier, maar ik zal bij het begin beginnen...

Hier komt het mega verhaal wat ik gisteren heb getypt over mijn eerste ervaringen hier:

Nou, daar lig ik dan… In bed in mijn nieuwe huis in Sandton, Zuid-Afrika.
Vrijdag heb ik mijn koffers gepakt en met veel passen en meten is al mijn bagage binnen de limiet van 23 kg per koffer gebleven!
Zaterdag gingen we rond half één weg met de auto richting het vliegveld in Düsseldorf. We hadden om drie uur bij de incheckbalie van onze vlucht afgesproken met alle mensen die deze vlucht hadden. Dit waren: Michelle, Melanie, Gijs, Geert en ik. Met z’n vijven dus.
Michelle woont bij mij in huis, Gijs gaat naar Sun City en Geert en Melanie wonen samen in een guest-house van het hotel waar zij gaan werken.

Om de tijd te doden zijn we in verschillende restaurantjes nog wat gaan eten en drinken. Ik zat met mijn familie en Michelle en haar familie in de Starbucks. Toen het tijd was om door de douane te gaan zijn er door een enkeling een paar traantjes gelaten en al snel stonden we voor de handbagage-controle.

En ja hoor, je raadt het al… Jolanda wordt weer apart gehaald en gevraagd of ze d’r tas even wilt uitpakken… ‘Aber natürlich, fraulein’ *net vanmorgen met alle geweld die tas vol zitten stouwen dat alles nog meekon, kan ik hem nu weer gaan uitpakken, pfff* Wat bleek, ze hadden mijn draagbare externe harde schijf op het schermpje gezien… Ik moet wel toegeven, hij heeft wel wat weg van een kleine flacon waar sterke drank in kan… Na veel gedoe kon ik mijn tas weer inpakken en verder lopen.

Met z’n vijven hebben we lekker bij een restaurantje naast de gate gezeten en een kleine alcoholische versnapering genuttigd om deze periode eens goed in te luiden. Nog even een groepsfoto gemaakt en hup het vliegtuig in! Dit vliegtuig was heel klein, konden maar 123 mensen in en was 30 meter lang. Het was dacht ik een Airbus 318.

In Parijs aangekomen was het even zoeken waar we naartoe moesten. Wij dachten dat wij met het overstappen gewoon achter de douane konden blijven, maar uiteindelijk bleek dat je eerst de douane uit moest en daarna weer in…
Ons plan was om achter de douane ergens in een restaurant neer te ploffen en lekker gezellig met elkaar te eten en wat te drinken. Dit was helaas mislukt… Achter de douane in Parijs was geen kip te bekennen, het was helemaal uitgestorven. Er waren wel vier restaurants, maar dit waren allemaal snack aangelegenheden. Uiteindelijk maar naar één van deze snacktenten gegaan, waar we mega veel geld moesten betalen voor een slappe tosti of een slappe pizzapunt.

Na deze domper zijn we verder gelopen naar de bar, met onderweg een pitstop bij de playstation stations (stonden ongeveer 20 playstations, waar je gratis op mocht spelen). In de bar hebben we lekker nog een paar uur ons vermaakt met het kaartspel ‘Presidenten’.

Om half twaalf was gepland dat onze vlucht naar Johannesburg zou vertrekken. Na een lange tijd in de rij te hebben gestaan voor het boarden konden we dan eindelijk het vliegtuig in. We vlogen met het grootste passagiersvliegtuig ter wereld: de airbus A380. Dit was wel even een verschil met het vorige vliegtuigje, in dit mega vliegtuig konden namelijk 532 mensen plaatsnemen!

Na weinig slaap en nog minder eten (wat er wel was, maar niet lekker was) kwamen we een halfuur te laat aan op onze eindbestemming Johannesburg! Toen we het vliegtuig uitliepen waren we allemaal heel nerveus, want er was ons goed op het hart gedrukt dat we bij de paspoort-controle, behalve een stempel in je paspoort, ook stempels op onze visa brieven moesten regelen.

Dit ging niet helemaal zoals gepland. Bij Gijs en Melanie deed een vrouw heel erg moeilijk met het geven van deze stempels… En na veel stampij en een redelijk opgefokte Gijs, kregen we uiteindelijk onze zin en had iedereen zijn stempels.
Wanneer we deze stempels op de brieven hebben, dan is het makkelijker om over twee maanden een éénmalige visum-verlenging aan te vragen. In het verleden hebben ze bij andere stagiaires hier nog weleens super moeilijk over gedaan en zelfs ook mensen geweigerd!

Door naar de bagageband, waar iedereens bagage gelukkig snel kwam en naar de uitgang waar onze lifts stonden te wachten. Geert en Melanie werden opgepikt door iemand van hun guest-house, Gijs door familie en Michelle en ik werden opgehaald door Muhammad.
Muhammad is een man waar ik al ongeveer 1,5 maand email en telefooncontact mee heb gehad. Via hem huren we het huis waar we nu wonen.
We hadden natuurlijk géén idee hoe onze Muhammad eruit zag, dus dat was een komische aangelegenheid toen we die schuifdeuren uitliepen. Er stonden enorm veel mensen met bordjes, dus die zijn we allemaal langsgegaan, maar nergens was een bordje voor ons. Uiteindelijk had ik maar z’n nummer opgezocht, hem gebeld en hadden we afgesproken bij het wisselkantoor te meeten.

Muhammad blijkt een verschrikkelijk aardige man te zijn die het goed met ons voorheeft. Hij was helemaal bezorgd dat we wel alles hadden, of we niks nodig hadden en dat soort dingen. Voor Michelle en mij was het heel gek om opeens in Zuid-Afrika te zijn, want overal lopen mannetjes die dingen voor je gaan dragen enzo. Wij zeiden dat we dat zelf wel konden, maar we moesten het persee door die mannetjes laten doen… Wij liepen er dus naast, met niks, terwijl die mannen zich kapot zweetten… Bij de auto aangekomen ging Michelle achterin zitten en ik zou voorin gaan zitten. Je raadt het al, ik stond natuurlijk aan de verkeerde kant van de auto, haha… Stuur zit aan de andere kant, dus ik moest ook aan de andere kant instappen.

Muhammad had ons als eerst direct naar het huis gebracht waar we gaan wonen. Daar heeft hij een rondleiding gegeven en hebben we de spullen binnen gezet. Eigenlijk zouden we een take-away bestellen, maar uiteindelijk besloten we dat we toch wel even boodschappen wilden doen, zodat we ook drinken en ontbijt en dergelijke hadden.
Muhammad moest eigenlijk weg, maar hij wilde dat het goed kwam met ons, dus hij is ook nog mee geweest naar de supermarkt. Hij had niet zoveel tijd, dus we moesten even snel de hoognodige dingen halen. Super raar om opeens daar boodschappen te doen. Geen benul van de prijzen, of iets duur is of niet, hebben we wat dingen mee gegraaid en afgerekend. Hier kwam ook weer een grappig cultuurverschil naar boven. Muhammad en alle hulpjes die bij de kassa stonden konden niet geloven dat je in Nederland zelf je boodschappen op de band laadt, betaald en daarna ook zelf je boodschappen in tassen zet… Ik was begonnen met opladen van de band en Michelle wilde dus gaan inpakken, maar daar werd hevig tegen geprotesteerd. We stonden dus weer met onze handen in onze zakken ernaast te kijken hoe zij dat werk voor ons deden…
Oohjaa, karretjes die leeg zijn (bagagekarren op het vliegveld of winkelwagentjes) kun je gewoon laten staan waar je ze leeghaalt, want dat wordt allemaal achter je kont opgeruimd.

Toen we thuis waren hebben we even op ons balkon gezeten en onze koffers uitgepakt. Daarna weer op het balkon gezeten en nog even een rondje door het complex gelopen. We hebben de security al ontmoet en morgen krijgen we toegangsmagneten voor de poort. ’s Avonds hebben we lekker gekookt en gedoucht en zijn we helemaal gesloopt van de lange reis en eerste indrukken op tijd naar bed gegaan.

-Jolanda.

Huis en ticket!

Hallo allemaal!!

We hebben eindelijk een huis gevonden in Johannesburg! Samen met nog twee andere meiden (Michelle en Femke) zal ik gaan wonen in een huis vlakbij de locatie waar we moeten werken...

Het huis is gelegen in een secure complex en heeft 3 slaapkamers en 2 badkamers. Verder is er een woonkamer met open keuken en een balkon. Het complex wordt 24 uur per dag bewaakt door een beveiligingsbedrijf. Op het complex is nog een tennisbaan die 's avonds verlicht is, een zwembad en een 'Braai-plek'.

Hier zijn wat foto's van het huis:


Ook heb ik mijn tickets geboekt! Ik zal zaterdag 21 augustus vliegen vanaf Dusseldorf. Eerst vliegen we dan naar Parijs en dan 's avonds laat van Parijs naar Johannesburg (daar kom ik de 22e 's morgensvroeg aan). Ook is bekend wanneer ik weer terug kom naar Nederland, namelijk 3 februari!

Ik heb super veel zin in mijn tijd in Johannesburg, dus ik kijk er naar uit om te vertrekken de 21e!

Groetjes,

Jolanda

Een blog, wat moet ik ermee??

Lieve allemaal,

De reden dat ik dit blog ga bijhouden is dat iedereen dan precies kan volgen waar ik allemaal mee bezig ben daar in het verre Johannesburg... En natuurlijk is het achteraf ook voor mezelf een soort reisverslag...

Ook vind ik het heel leuk om nog een beetje in contact te blijven met iedereen, dus ik zou het ook leuk vinden als jullie straks reacties plaatsen op mijn berichtjes!

Links in het menu kun je bovenaan je emailadres invullen, dan krijg je altijd een mailtje als ik iets nieuws op mijn blog zet. Op deze manier hoef je niet zelf steeds te gaan kijken of er iets nieuws op staat en hoef je ook niets te missen!

Sien jou later!

-Jolanda.

Holiday Inn Sandton, Johannesburg

Hallo allemaal,

Zoals beloofd zal ik jullie wat informatie geven over het hotel...
Het hotel waar ik ga werken is dus het Holiday Inn in de wijk Sandton in Johannesburg.

Via deze link kun je de site van het hotel bekijken!



Sandton is een wijk gelegen in het noorden van Johannesburg. Dit is een best luxe wijk waar vooral veel kantoren en hotels gesitueerd zijn. Aan de straat waar mijn hotel ligt (Rivonia Road) ligt bijvoorbeeld ook het Hilton waar onze voetballers zaten tijdens het WK en het Radisson Blu hotel... Ook in de buurt is een heel groot shopping center en de beurs van Johannesburg.


Het is een groot hotel van 301 kamers en ze hebben heel veel faciliteiten.
Ze hebben:
- Een verwarmd buitenzwembad met onder water muziek en lichten - en adembenemende uitzichten van de omgeving
- Een fitness centrum
- Draadloos internet door het hele hotel
- Baby-sit service
- Skye Bar
- The Chairman's Bar
- Oval Wine Bar
- Cognac & Cigar Bar
- Lettuce & Lime Restaurant
- Een Business centrum geopend van 6 uur 's morgens tot 22 uur 's avonds. Hier zijn allemaal computers en faciliteiten om te kunnen werken zoals internet en printers/faxen.
- Een schoenenpoets service
- Een lounge
- Ondergrondse parkeergarage, zeer goed beveiligd 24 uur per dag
- Kluis bij de receptie
- Concierge
- Portier en voiturier

Verder hebben ze zes vergaderzalen van verschillende groottes.
Het Holiday Inn maakt deel uit van de Intercontinental Hotel Group (IHG) en heeft meer dan 1300 hotels verspreid over de wereld.
Sinds 2007 is Holiday Inn bezig met het opnieuw op de markt zetten van het hotelmerk en heeft veel hotels opgekrikt naar vier of vijf sterren in plaats van 2 of 3 zoals ze vroeger waren.
Ook hebben ze veel nieuwe hotels geopend, waaronder het Holiday Inn in Sandton in 2008. Waar ik ga werken is dus een redelijk nieuw hotel!



Groetjes,

-Jolanda.

Wat ga ik doen in Zuid-Afrika??

Lieve iedereen,

Zoals jullie waarschijnlijk allemaal wel weten ben ik in februari 2009 begonnen aan de Hoge Hotelschool in Maastricht. Als deel van de opleiding moet je in je tweede jaar een praktijkstage lopen van 5 maanden in het buitenland.

In februari 2010 is het hele voortraject in touw gezet door school. Ik moest voorkeuren opgeven, veel informatie-avonden bijwonen en gesprekken voeren. Uiteindelijk hadden ze mij een GO gegeven voor Zuid-Afrika, wat gelukkig ook mijn eerste voorkeur was!

Een aantal weken later hebben ze ook de plaats en het hotel bekend gemaakt. Ik ga dus 5 maanden stage lopen in het Holiday Inn Hotel in Sandton, Johannesburg!

Nadat dit bekend was gemaakt heb ik een soort van sollicitatie/kennismakings-gesprek gehad met het management van het hotel en heb ik de voorwaarden en het contract ontvangen.

De afdeling waar ik kom te werken is RD, wat staat voor Rooms Division. Bij Rooms Division moet je onder andere denken aan de receptie van een hotel en de housekeeping. Het is ook de afdeling waar al het hal-personeel werkt, bijvoorbeeld de portier en de concierge.

In het volgende verhaaltje zal ik wat meer over het hotel vertellen!

Zoals ze in Zuid-Afrika zeggen: Sien jou later!

-Jolanda.

De geboorte van een blog!

Hee allemaal,

En ja hoor, daar is dan mijn tweede blog! Deze blog is bedoelt om al mijn avonturen in Zuid-Afrika, Johannesburg, te gaan bijhouden...

Ik zal binnenkort een bericht plaatsen met de informatie hoe het er nu allemaal voorstaat!

-Jolanda.