Goeienaand!
Mijn foto's kunnen jullie bekijken op mijn Picasa webalbum. Deze kun je hier vinden.
Veel kijkplezier!
Sien jou later!
-Jolanda.
zondag 29 augustus 2010
Inductie programma
Hallo allemaal,
Morgen begin ik dan eindelijk met m'n stage in het Holiday Inn!
We (Femke en ik) moeten om 8 uur aanwezig zijn en dan hebben we een driedaags inductie programma, geregeld door het management bedrijf Extrabold.
Maandag gaan we naar het Holiday Inn, dinsdag naar het Crowne Plaza en woensdag gaan we naar Mount Grace in Magaliesburg. We hebben al vernomen dat er morgenochtend een heel aantal managers aanwezig zijn en dat we in ieder geval rondleidingen gaan krijgen. Ze zeggen allemaal dat het heel erg gezellig is en dat het heel leuk gaat worden. Ze doen dit driedaagse programma, omdat ze willen dat wij eerst tijd besteden met elkaar en de managers buiten de werkvloer en daarna pas echt aan het werk gaan.
Ik ben heel erg benieuwd wat komende week ons gaat brengen! Heel veel nieuwe mensen ontmoeten en veel nieuwe dingen en regeltjes leren waarschijnlijk!
Sien jou later!
-Jolanda.
Morgen begin ik dan eindelijk met m'n stage in het Holiday Inn!
We (Femke en ik) moeten om 8 uur aanwezig zijn en dan hebben we een driedaags inductie programma, geregeld door het management bedrijf Extrabold.
Maandag gaan we naar het Holiday Inn, dinsdag naar het Crowne Plaza en woensdag gaan we naar Mount Grace in Magaliesburg. We hebben al vernomen dat er morgenochtend een heel aantal managers aanwezig zijn en dat we in ieder geval rondleidingen gaan krijgen. Ze zeggen allemaal dat het heel erg gezellig is en dat het heel leuk gaat worden. Ze doen dit driedaagse programma, omdat ze willen dat wij eerst tijd besteden met elkaar en de managers buiten de werkvloer en daarna pas echt aan het werk gaan.
Ik ben heel erg benieuwd wat komende week ons gaat brengen! Heel veel nieuwe mensen ontmoeten en veel nieuwe dingen en regeltjes leren waarschijnlijk!
Sien jou later!
-Jolanda.
Eerste week deel 2
Hallo allemaal,
Hier dan deel twee van m'n eerste week!
Vrijdag moest Michelle voor de eerste keer zich melden in haar hotel (Radisson Blu, Sandton), dus die hebben we om 10 uur gedropt. Femke en ik zijn doorgereden naar Sandton City, wat een immens grote shopping mall is! Femke had dit nog niet gezien, dus die keek haar ogen uit! We hebben daar een paar kleine boodschapjes gedaan en zijn daarna weer terug naar huis gegaan om te lunchen. Na de lunch zijn we naar Melanie en Geert gegaan (het Birchwood staffhouse dus) en daar hebben we 's avonds ook gelogeerd. 's Middags hebben we het hotel Birchwood hotel bekeken waar hun dus allemaal werken en dit is echt mega groot! We hebben daar de shopping mall in de buurt bekeken en daarna hebben we boodschappen gedaan voor het avondeten. We hadden afgesproken om iets Nederlands te koken voor alle jongens in het huis. Femke, Melanie en ik hadden maar besloten om gebakken aardappels, sperziebonen en kipfilet te maken. Er is nog een nieuwe Nederlandse jongen komen wonen daar, Volkan. Hij is Turks van afkomst, dus hij is nu nog aan het vasten... De twee Zuid-Afrikaanse jongens (André en Craig) zijn allebei chefs in de keuken van het Birchwood, dus koken voor hun is zo makkelijk nog niet! Gelukkig vonden ze het eten heel erg lekker en was het helemaal geslaagd!
's Avonds zijn we nog uitgegaan in een tent die 100 meter van hun huis ligt! We konden dus rollend naar huis en het logeerbed induiken.
De volgende morgen (zaterdag dus) was erg zwaar... Michelle heeft ons opgehaald en thuis aankomen hebben Michelle en ik onze eerste stappen op de tennisbaan hier op het complex gezet. Het was echter super warm en het zweet gutste van onze lichamen af. 's Middags heb ik nog even een middagdutje gedaan, om wat slaap in te halen en om half zes moesten Femke en ik ons melden voor de eerste keer in het Holiday Inn om kennis te maken met onze begeleiders. Femke gaat bij het Crowne Plaza werken in Rosebank, maar dit hotel heeft hetzelfde management bedrijf. We zullen dus veel samen doen. Ook de inductiedagen maandag t/m woensdag mogen we lekker samen doen!
Het hotel was echt super mooi van binnen! Ik was nog niet langsgeweest, maar mijn mond viel open van verbazing. In de lobby van het hotel is een openhaard aanwezig van ik denk wel 30m2 groot! Echt niet normaal! We hebben nog geen rondleiding gehad, maar we mochten wel een kijkje nemen in de Skye Bar op één van de hogere verdiepingen. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over Joburg en kunnen we naar Michelle zwaaien die aan de overkant van de weg werkt in het Radisson Blu!
Na deze meeting (waar eigenlijk weinig inhoud aanzat, maar gewoon was om even de gezichten te zien voordat we morgen beginnen) hadden we een braai bij Lonneke thuis in Rosebank. Dit huis is trouwens ook een staffhouse van het Hyatt hotel. Hier wonen nog twee andere jongens (Thomas, een Nederlander en Norman, een Zuid-Afrikaan). Hier hebben we gebraaid met bijna de hele groep die in Johannesburg zit! Alleen Melanie en Geert konden niet aanwezig zijn, omdat zij al zelf een braai hadden. De andere hotello's die hier nog zijn wonen met z'n vijven in één huis (Rutger, Tom, Rick, Judith en Gemmy). Rutger zal in mijn hotel op de F&B-afdeling stage gaan lopen, dus dat gaat gezellig worden.
Na deze geslaagde braai zijn Femke en Michelle terug gegaan naar ons huis en ik ben bij Lonneke blijven logeren. We zijn met z'n allen naar een tent gegaan in Fourways en ik lag om drie uur moe maar voldaan in m'n logeerbed.
Vandaag hadden we afgesproken om naar een Zuid-Afrikaanse markt te gaan. Lonneke en ik hadden de auto gepakt naar het Birchwood staffhouse om alle andere op te halen (Melanie, Geert, Volkan en Mark). Femke en Michelle kwamen met onze auto ook daarheen en zo hebben we iedereen bij de markt in Rosebank gekregen. De markt was heel groot en er waren allemaal kraampjes met handgemaakt afrikaanse dingetjes. Het was heel leuk om dit een keer te zien! Buiten was ook een hele grote trommelgroep met xylofoons, zij speelden hele leuke muziek en zorgden voor een goed sfeertje bij de restaurantjes!
Vanavond heb ik eindelijk weer eens alles bijgewerkt, dus nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte!
Sien jou later!
-Jolanda.
Hier dan deel twee van m'n eerste week!
Vrijdag moest Michelle voor de eerste keer zich melden in haar hotel (Radisson Blu, Sandton), dus die hebben we om 10 uur gedropt. Femke en ik zijn doorgereden naar Sandton City, wat een immens grote shopping mall is! Femke had dit nog niet gezien, dus die keek haar ogen uit! We hebben daar een paar kleine boodschapjes gedaan en zijn daarna weer terug naar huis gegaan om te lunchen. Na de lunch zijn we naar Melanie en Geert gegaan (het Birchwood staffhouse dus) en daar hebben we 's avonds ook gelogeerd. 's Middags hebben we het hotel Birchwood hotel bekeken waar hun dus allemaal werken en dit is echt mega groot! We hebben daar de shopping mall in de buurt bekeken en daarna hebben we boodschappen gedaan voor het avondeten. We hadden afgesproken om iets Nederlands te koken voor alle jongens in het huis. Femke, Melanie en ik hadden maar besloten om gebakken aardappels, sperziebonen en kipfilet te maken. Er is nog een nieuwe Nederlandse jongen komen wonen daar, Volkan. Hij is Turks van afkomst, dus hij is nu nog aan het vasten... De twee Zuid-Afrikaanse jongens (André en Craig) zijn allebei chefs in de keuken van het Birchwood, dus koken voor hun is zo makkelijk nog niet! Gelukkig vonden ze het eten heel erg lekker en was het helemaal geslaagd!
's Avonds zijn we nog uitgegaan in een tent die 100 meter van hun huis ligt! We konden dus rollend naar huis en het logeerbed induiken.
De volgende morgen (zaterdag dus) was erg zwaar... Michelle heeft ons opgehaald en thuis aankomen hebben Michelle en ik onze eerste stappen op de tennisbaan hier op het complex gezet. Het was echter super warm en het zweet gutste van onze lichamen af. 's Middags heb ik nog even een middagdutje gedaan, om wat slaap in te halen en om half zes moesten Femke en ik ons melden voor de eerste keer in het Holiday Inn om kennis te maken met onze begeleiders. Femke gaat bij het Crowne Plaza werken in Rosebank, maar dit hotel heeft hetzelfde management bedrijf. We zullen dus veel samen doen. Ook de inductiedagen maandag t/m woensdag mogen we lekker samen doen!
Het hotel was echt super mooi van binnen! Ik was nog niet langsgeweest, maar mijn mond viel open van verbazing. In de lobby van het hotel is een openhaard aanwezig van ik denk wel 30m2 groot! Echt niet normaal! We hebben nog geen rondleiding gehad, maar we mochten wel een kijkje nemen in de Skye Bar op één van de hogere verdiepingen. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over Joburg en kunnen we naar Michelle zwaaien die aan de overkant van de weg werkt in het Radisson Blu!
Na deze meeting (waar eigenlijk weinig inhoud aanzat, maar gewoon was om even de gezichten te zien voordat we morgen beginnen) hadden we een braai bij Lonneke thuis in Rosebank. Dit huis is trouwens ook een staffhouse van het Hyatt hotel. Hier wonen nog twee andere jongens (Thomas, een Nederlander en Norman, een Zuid-Afrikaan). Hier hebben we gebraaid met bijna de hele groep die in Johannesburg zit! Alleen Melanie en Geert konden niet aanwezig zijn, omdat zij al zelf een braai hadden. De andere hotello's die hier nog zijn wonen met z'n vijven in één huis (Rutger, Tom, Rick, Judith en Gemmy). Rutger zal in mijn hotel op de F&B-afdeling stage gaan lopen, dus dat gaat gezellig worden.
Na deze geslaagde braai zijn Femke en Michelle terug gegaan naar ons huis en ik ben bij Lonneke blijven logeren. We zijn met z'n allen naar een tent gegaan in Fourways en ik lag om drie uur moe maar voldaan in m'n logeerbed.
Vandaag hadden we afgesproken om naar een Zuid-Afrikaanse markt te gaan. Lonneke en ik hadden de auto gepakt naar het Birchwood staffhouse om alle andere op te halen (Melanie, Geert, Volkan en Mark). Femke en Michelle kwamen met onze auto ook daarheen en zo hebben we iedereen bij de markt in Rosebank gekregen. De markt was heel groot en er waren allemaal kraampjes met handgemaakt afrikaanse dingetjes. Het was heel leuk om dit een keer te zien! Buiten was ook een hele grote trommelgroep met xylofoons, zij speelden hele leuke muziek en zorgden voor een goed sfeertje bij de restaurantjes!
Vanavond heb ik eindelijk weer eens alles bijgewerkt, dus nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte!
Sien jou later!
-Jolanda.
Eerste week
Hee allemaal,
Ik had beloofd dat dit verslag kort zou blijven, maar ik vrees dat ik deze belofte niet kan nakomen! Wat hebben we veel meegemaakt deze week zeg!
Ondertussen zit onze eerste week erop en ik begin me al helemaal thuis te voelen...
Ik zal verder gaan waar ik was gebleven maandag. Dinsdag hebben we het voor elkaar gekregen om toch voor een redelijke prijs bij Avis een auto te huren. We scheuren nu rond in een knalrode Kia Picanto! Ik werd als eerst voor de leeuwen gegooid en mocht een poging wagen om fatsoenlijk links te rijden. Op zich gaat dat best goed, als je lekker met het verkeer mee kan rijden. Foutjes maak je echter wel bij het afrijden van het complex waar we wonen, dan moet je weer even denken aan dat je de linkerbaan pakt en de goede kanten op moet kijken.
Het stuur zit uiteraard aan de rechterkant en je versnellingspook bedien je dus met je linkerhand. Na een paar dagen heb je deze motoriek gelukkig ook een beetje ontwikkeld en grijp je niet steeds naar het been van je bijrijder. De enige fout die nog wel regelmatig gemaakt wordt is de richtingaanwijzer. Deze zit namelijk op de plek waar in Nederland de ruitenwisser zit. Omgedraaid dus... Gelukkig ziet het er zo lekker snugger uit als je van baan verwisseld en daarbij je ruitenwisser aandoet als er al maanden geen regendruppel gezien is hier... Not! Maarja, komt vanzelf goed!
Toen we de auto net hadden zijn we gelijk naar Boksburg gereden. Hier wonen Melanie en Geert (van onze school) die bij het Birchwood werken. Zij wonen in het Birchwood staffhouse, waar ook nog 4 andere Nederlandse jongens wonen en 2 blanke Zuid-Afrikaanse jongens die allemaal in hun hotel werken. Wij kunnen het heel erg goed vinden met hun en we zijn al regelmatig bij hun langs geweest en ik weet zeker dat er nog vele feestjes aan gaan komen de komende maanden!
Die avond zijn we uit eten geweest in een sushi restaurant bij hun in de buurt, wat heel erg gezellig was!
De volgende morgen konden we weer die richting op, omdat Boksburg super dichtbij het vliegveld ligt. We gingen op pad om onze derde huisgenoot Femke op te halen.
Die dag hebben we uitgebreide boodschappen gedaan en Femke de eerste dingen laten zien in Joburg. 's Avonds hadden we afgesproken met een hele groep te gaan eten. Ditmaal gingen we naar de wijk Rosebank. In deze wijk werkt Lonneke (ook een meisje van school) bij het Hyatt Hotel en we zijn daar in de buurt wezen eten bij Doppio Zero, een italiaans restaurant. Verder waren Melanie, Geert, Mark en Joran erbij van het Birchwood staffhouse.
Na het eten hadden we nog even een drankje gedaan in een jazz-club. Hier waren we snel weer weg, omdat de muziek keihard stond en we voor dat thema-avond 30 tot 40 jaar te jong waren.
Donderdag hebben we onze eerste echte excursie gedaan! We (Michelle, Femke en ik) zijn samen met Melanie en Geert naar het Lion & Rhino park geweest in Pretoria. Dit is ongeveer 45 minuten rijden van ons huis. Melanie had alles geregeld, vervoer was inbegrepen. We werden 's morgen opgehaald door onze chauffeur/gids die een onuitspreekbaar en niet te onthouden Afrikaanse naam had. Om deze reden hebben alle Afrikanen ook nog een tweede Engelse naam of een andere nickname. Onze chauffeur heette dus Likey. De chauffeur van Melanie en Geert heette Moses.
We werden opgehaald in twee witte Mercedessen klasse C180.
Ik ging ervanuit dat als we bij het park aangekomen waren we deze auto zouden omwisselen voor een wat meer terreinbestendige auto, maar dit was echter niet het geval. We scheurden gewoon met deze Mercedessen over de onverharde wegen en heuvels in het park. Deze excursie was echt super leuk! We hebben al 4 van de 5 dieren gezien van de Big Five! Alleen de olifant hebben we nog niet gezien, maar de buffalo, cheetah, leeuw en neushoorn zijn allemaal onze ogen voorbij gegaan!
In het park zijn we ook nog 60 meter naar beneden de grond in gegaan om een prachtige grot te bekijken! Heel indrukwekkend.
's Avonds zijn Michelle en Femke thuis gebleven en ik ben nog op stap gegaan. Ik ben naar Lonneke geweest in Rosebank en we zijn naar dezelfde jazz-club gegaan wat woensdag geen succes was. Op donderdag zou er echter altijd een Michael Jackson imitatie op het podium staan die super goed is. Deze jongen was echter niet aanwezig, maar er was wel een hele goede Afrikaanse cover band. Het publiek in de tent was voor 80% van donkere huidskleur en van een gemiddelde leeftijd van 40 jaar en als je de tent binnenkomt weet je niet wat je ziet! Iedereen kan super goed dansen en gaat helemaal uit hun dak.
Als stijve Nederlander durf je bijna niet te dansen daar, maar na een tijdje kom je toch wel een stuk losser en gaan de voetjes toch wel uitgebreid van de vloer...
Gebruikelijk is hier dat veel tenten om 2 uur dicht gaan, dus we zijn een tijdje voor sluitingstijd weer naar huis gegaan om de drukte te ontlopen.
Ik ga mijn week even verdelen in twee berichten, want anders wordt het wel een superlang verhaal!
Baie dankie voor het lezen en sien jou later!
-Jolanda.
Ik had beloofd dat dit verslag kort zou blijven, maar ik vrees dat ik deze belofte niet kan nakomen! Wat hebben we veel meegemaakt deze week zeg!
Ondertussen zit onze eerste week erop en ik begin me al helemaal thuis te voelen...
Ik zal verder gaan waar ik was gebleven maandag. Dinsdag hebben we het voor elkaar gekregen om toch voor een redelijke prijs bij Avis een auto te huren. We scheuren nu rond in een knalrode Kia Picanto! Ik werd als eerst voor de leeuwen gegooid en mocht een poging wagen om fatsoenlijk links te rijden. Op zich gaat dat best goed, als je lekker met het verkeer mee kan rijden. Foutjes maak je echter wel bij het afrijden van het complex waar we wonen, dan moet je weer even denken aan dat je de linkerbaan pakt en de goede kanten op moet kijken.
Het stuur zit uiteraard aan de rechterkant en je versnellingspook bedien je dus met je linkerhand. Na een paar dagen heb je deze motoriek gelukkig ook een beetje ontwikkeld en grijp je niet steeds naar het been van je bijrijder. De enige fout die nog wel regelmatig gemaakt wordt is de richtingaanwijzer. Deze zit namelijk op de plek waar in Nederland de ruitenwisser zit. Omgedraaid dus... Gelukkig ziet het er zo lekker snugger uit als je van baan verwisseld en daarbij je ruitenwisser aandoet als er al maanden geen regendruppel gezien is hier... Not! Maarja, komt vanzelf goed!
Toen we de auto net hadden zijn we gelijk naar Boksburg gereden. Hier wonen Melanie en Geert (van onze school) die bij het Birchwood werken. Zij wonen in het Birchwood staffhouse, waar ook nog 4 andere Nederlandse jongens wonen en 2 blanke Zuid-Afrikaanse jongens die allemaal in hun hotel werken. Wij kunnen het heel erg goed vinden met hun en we zijn al regelmatig bij hun langs geweest en ik weet zeker dat er nog vele feestjes aan gaan komen de komende maanden!
Die avond zijn we uit eten geweest in een sushi restaurant bij hun in de buurt, wat heel erg gezellig was!
De volgende morgen konden we weer die richting op, omdat Boksburg super dichtbij het vliegveld ligt. We gingen op pad om onze derde huisgenoot Femke op te halen.
Die dag hebben we uitgebreide boodschappen gedaan en Femke de eerste dingen laten zien in Joburg. 's Avonds hadden we afgesproken met een hele groep te gaan eten. Ditmaal gingen we naar de wijk Rosebank. In deze wijk werkt Lonneke (ook een meisje van school) bij het Hyatt Hotel en we zijn daar in de buurt wezen eten bij Doppio Zero, een italiaans restaurant. Verder waren Melanie, Geert, Mark en Joran erbij van het Birchwood staffhouse.
Na het eten hadden we nog even een drankje gedaan in een jazz-club. Hier waren we snel weer weg, omdat de muziek keihard stond en we voor dat thema-avond 30 tot 40 jaar te jong waren.
Donderdag hebben we onze eerste echte excursie gedaan! We (Michelle, Femke en ik) zijn samen met Melanie en Geert naar het Lion & Rhino park geweest in Pretoria. Dit is ongeveer 45 minuten rijden van ons huis. Melanie had alles geregeld, vervoer was inbegrepen. We werden 's morgen opgehaald door onze chauffeur/gids die een onuitspreekbaar en niet te onthouden Afrikaanse naam had. Om deze reden hebben alle Afrikanen ook nog een tweede Engelse naam of een andere nickname. Onze chauffeur heette dus Likey. De chauffeur van Melanie en Geert heette Moses.
We werden opgehaald in twee witte Mercedessen klasse C180.
Ik ging ervanuit dat als we bij het park aangekomen waren we deze auto zouden omwisselen voor een wat meer terreinbestendige auto, maar dit was echter niet het geval. We scheurden gewoon met deze Mercedessen over de onverharde wegen en heuvels in het park. Deze excursie was echt super leuk! We hebben al 4 van de 5 dieren gezien van de Big Five! Alleen de olifant hebben we nog niet gezien, maar de buffalo, cheetah, leeuw en neushoorn zijn allemaal onze ogen voorbij gegaan!
In het park zijn we ook nog 60 meter naar beneden de grond in gegaan om een prachtige grot te bekijken! Heel indrukwekkend.
's Avonds zijn Michelle en Femke thuis gebleven en ik ben nog op stap gegaan. Ik ben naar Lonneke geweest in Rosebank en we zijn naar dezelfde jazz-club gegaan wat woensdag geen succes was. Op donderdag zou er echter altijd een Michael Jackson imitatie op het podium staan die super goed is. Deze jongen was echter niet aanwezig, maar er was wel een hele goede Afrikaanse cover band. Het publiek in de tent was voor 80% van donkere huidskleur en van een gemiddelde leeftijd van 40 jaar en als je de tent binnenkomt weet je niet wat je ziet! Iedereen kan super goed dansen en gaat helemaal uit hun dak.
Als stijve Nederlander durf je bijna niet te dansen daar, maar na een tijdje kom je toch wel een stuk losser en gaan de voetjes toch wel uitgebreid van de vloer...
Gebruikelijk is hier dat veel tenten om 2 uur dicht gaan, dus we zijn een tijdje voor sluitingstijd weer naar huis gegaan om de drukte te ontlopen.
Ik ga mijn week even verdelen in twee berichten, want anders wordt het wel een superlang verhaal!
Baie dankie voor het lezen en sien jou later!
-Jolanda.
maandag 23 augustus 2010
Reis en eerste twee dagen deel 2
Hai,
Vanmorgen werden we weer opgehaald door Muhammad (ik zal hem vanaf nu Mu noemen, want hij zal nog wel eens terug komen in de verhalen) om op pad te gaan om een auto te huren.
We waren langs Avis geweest om een offerte op te vragen en daarna zijn we nog naar een ander bedrijf geweest. Dat tweede bedrijf was echt niet wat we ervan verwachten. Het leek van de buitenkant geen autoverhuur bedrijf en was gelegen op een aftandse plek. De 'manager' was gekleed in een joggingbroek en vies vest en droeg een pet en zonnebril. De auto's waren bijna allemaal in reparatie en het kantoor was een soort hok, waar alleen maar een bureau instond. We waren het er achteraf redelijk over eens dat dit niet was wat we zochten...
Omdat Mu ons steeds voor niks ophaald (hij zorgt heel goed voor ons!) en hij anders te laat zou komen om zijn zoontje van 5 en nichtje van 2 van school op te halen, zijn we meegeweest om dat te doen. Mu is een redelijk fanatiek Moslim en nu uiteraard aan het vasten. Volgende week gaat hij op 'vakantie' naar Mekka. Zijn zoontje zit op een soort Kindergarten in de Moslimwijk vlakbij Sandton. Dit is een prachtige wijk met hele mooie huizen waar dus alleen maar Moslims wonen. De school waar de kinderen opzaten zag er ook supermooi uit van de buitenkant! Naast de school stond de Moskee die Mu ook bezoekt en die was ook heel erg mooi!
Na dit tripje had hij ons afgezet rond 1 uur bij Sandton City. Dit is een heel groot winkelcentrum. Ernaast was ook Mandela Square. De eerste toeristische foto's zijn dus gemaakt! Hij zou ons om half vijf weer komen halen, dus we hadden lekker lang de tijd.
We hebben vandaag internet en een zuid-afrikaans nummer geregeld... Voor het internetten heb ik een soort dongel, waar dus een data limiet op zit. Dit betekent dat ik wel kan skypen, maar niet uitgebreid met webcam en alles, omdat dit meer gebruikt.
Mijn Zuid-Afrikaanse nummer is +27 738 71 7660
En mijn adres hier is Unit 29, Stone Manor, 46 North Road, Morningside, Sandton 2196, South-Africa.
Vanavond hebben we super Zuid-afrikaans gegeten, maar niet heus... MacDonalds, bezorgd door Mr. Delivery... Wel lekker makkelijk! We moeten nog even uitgebreid boodschappen doen als we een auto hebben, want nu hebben we amper iets in huis...
Voor morgen gaan we proberen met een paar andere Nederlandse stagiaires af te spreken, waar we ook mee hebben gevlogen. We gaan ook proberen om nog een aantal bezienswaardigheden te bekijken en misschien naar een park te gaan, voordat we moeten werken. In ieder geval komt ons derde huisgenootje woensdagochtend heel vroeg aan, dus die moeten we dan ophalen van het vliegveld!
Nou, dit was het even voor nu... Vanaf nu zal ik wat minder gedetailleerd gaan bloggen, maar dit waren even de eerste belevenissen en ervaringen!
De foto's komen zo snel mogelijk, als ik ergens een snelle internetverbinding heb, zonder dat het mij direct bakken met geld gaat kosten!
Sien jou later!
-Jolanda.
Vanmorgen werden we weer opgehaald door Muhammad (ik zal hem vanaf nu Mu noemen, want hij zal nog wel eens terug komen in de verhalen) om op pad te gaan om een auto te huren.
We waren langs Avis geweest om een offerte op te vragen en daarna zijn we nog naar een ander bedrijf geweest. Dat tweede bedrijf was echt niet wat we ervan verwachten. Het leek van de buitenkant geen autoverhuur bedrijf en was gelegen op een aftandse plek. De 'manager' was gekleed in een joggingbroek en vies vest en droeg een pet en zonnebril. De auto's waren bijna allemaal in reparatie en het kantoor was een soort hok, waar alleen maar een bureau instond. We waren het er achteraf redelijk over eens dat dit niet was wat we zochten...
Omdat Mu ons steeds voor niks ophaald (hij zorgt heel goed voor ons!) en hij anders te laat zou komen om zijn zoontje van 5 en nichtje van 2 van school op te halen, zijn we meegeweest om dat te doen. Mu is een redelijk fanatiek Moslim en nu uiteraard aan het vasten. Volgende week gaat hij op 'vakantie' naar Mekka. Zijn zoontje zit op een soort Kindergarten in de Moslimwijk vlakbij Sandton. Dit is een prachtige wijk met hele mooie huizen waar dus alleen maar Moslims wonen. De school waar de kinderen opzaten zag er ook supermooi uit van de buitenkant! Naast de school stond de Moskee die Mu ook bezoekt en die was ook heel erg mooi!
Na dit tripje had hij ons afgezet rond 1 uur bij Sandton City. Dit is een heel groot winkelcentrum. Ernaast was ook Mandela Square. De eerste toeristische foto's zijn dus gemaakt! Hij zou ons om half vijf weer komen halen, dus we hadden lekker lang de tijd.
We hebben vandaag internet en een zuid-afrikaans nummer geregeld... Voor het internetten heb ik een soort dongel, waar dus een data limiet op zit. Dit betekent dat ik wel kan skypen, maar niet uitgebreid met webcam en alles, omdat dit meer gebruikt.
Mijn Zuid-Afrikaanse nummer is +27 738 71 7660
En mijn adres hier is Unit 29, Stone Manor, 46 North Road, Morningside, Sandton 2196, South-Africa.
Vanavond hebben we super Zuid-afrikaans gegeten, maar niet heus... MacDonalds, bezorgd door Mr. Delivery... Wel lekker makkelijk! We moeten nog even uitgebreid boodschappen doen als we een auto hebben, want nu hebben we amper iets in huis...
Voor morgen gaan we proberen met een paar andere Nederlandse stagiaires af te spreken, waar we ook mee hebben gevlogen. We gaan ook proberen om nog een aantal bezienswaardigheden te bekijken en misschien naar een park te gaan, voordat we moeten werken. In ieder geval komt ons derde huisgenootje woensdagochtend heel vroeg aan, dus die moeten we dan ophalen van het vliegveld!
Nou, dit was het even voor nu... Vanaf nu zal ik wat minder gedetailleerd gaan bloggen, maar dit waren even de eerste belevenissen en ervaringen!
De foto's komen zo snel mogelijk, als ik ergens een snelle internetverbinding heb, zonder dat het mij direct bakken met geld gaat kosten!
Sien jou later!
-Jolanda.
Reis en eerste twee dagen
Hallo allemaal,
Hier dan mijn eerste berichtje vanuit Johannesburg! Op moment van schrijven lig ik in bed, klaar om te gaan slapen.
Voor de mensen die geen zin hebben in dit mega verhaal, hier is de verkapte versie: ik ben goed aangekomen, huis op het complex is perfect, ik leer elke minuut en we hebben nog géén auto.
Vandaag is de tweede dag geweest hier, maar ik zal bij het begin beginnen...
Hier komt het mega verhaal wat ik gisteren heb getypt over mijn eerste ervaringen hier:
Nou, daar lig ik dan… In bed in mijn nieuwe huis in Sandton, Zuid-Afrika.
Vrijdag heb ik mijn koffers gepakt en met veel passen en meten is al mijn bagage binnen de limiet van 23 kg per koffer gebleven!
Zaterdag gingen we rond half één weg met de auto richting het vliegveld in Düsseldorf. We hadden om drie uur bij de incheckbalie van onze vlucht afgesproken met alle mensen die deze vlucht hadden. Dit waren: Michelle, Melanie, Gijs, Geert en ik. Met z’n vijven dus.
Michelle woont bij mij in huis, Gijs gaat naar Sun City en Geert en Melanie wonen samen in een guest-house van het hotel waar zij gaan werken.
Om de tijd te doden zijn we in verschillende restaurantjes nog wat gaan eten en drinken. Ik zat met mijn familie en Michelle en haar familie in de Starbucks. Toen het tijd was om door de douane te gaan zijn er door een enkeling een paar traantjes gelaten en al snel stonden we voor de handbagage-controle.
En ja hoor, je raadt het al… Jolanda wordt weer apart gehaald en gevraagd of ze d’r tas even wilt uitpakken… ‘Aber natürlich, fraulein’ *net vanmorgen met alle geweld die tas vol zitten stouwen dat alles nog meekon, kan ik hem nu weer gaan uitpakken, pfff* Wat bleek, ze hadden mijn draagbare externe harde schijf op het schermpje gezien… Ik moet wel toegeven, hij heeft wel wat weg van een kleine flacon waar sterke drank in kan… Na veel gedoe kon ik mijn tas weer inpakken en verder lopen.
Met z’n vijven hebben we lekker bij een restaurantje naast de gate gezeten en een kleine alcoholische versnapering genuttigd om deze periode eens goed in te luiden. Nog even een groepsfoto gemaakt en hup het vliegtuig in! Dit vliegtuig was heel klein, konden maar 123 mensen in en was 30 meter lang. Het was dacht ik een Airbus 318.
In Parijs aangekomen was het even zoeken waar we naartoe moesten. Wij dachten dat wij met het overstappen gewoon achter de douane konden blijven, maar uiteindelijk bleek dat je eerst de douane uit moest en daarna weer in…
Ons plan was om achter de douane ergens in een restaurant neer te ploffen en lekker gezellig met elkaar te eten en wat te drinken. Dit was helaas mislukt… Achter de douane in Parijs was geen kip te bekennen, het was helemaal uitgestorven. Er waren wel vier restaurants, maar dit waren allemaal snack aangelegenheden. Uiteindelijk maar naar één van deze snacktenten gegaan, waar we mega veel geld moesten betalen voor een slappe tosti of een slappe pizzapunt.
Na deze domper zijn we verder gelopen naar de bar, met onderweg een pitstop bij de playstation stations (stonden ongeveer 20 playstations, waar je gratis op mocht spelen). In de bar hebben we lekker nog een paar uur ons vermaakt met het kaartspel ‘Presidenten’.
Om half twaalf was gepland dat onze vlucht naar Johannesburg zou vertrekken. Na een lange tijd in de rij te hebben gestaan voor het boarden konden we dan eindelijk het vliegtuig in. We vlogen met het grootste passagiersvliegtuig ter wereld: de airbus A380. Dit was wel even een verschil met het vorige vliegtuigje, in dit mega vliegtuig konden namelijk 532 mensen plaatsnemen!
Na weinig slaap en nog minder eten (wat er wel was, maar niet lekker was) kwamen we een halfuur te laat aan op onze eindbestemming Johannesburg! Toen we het vliegtuig uitliepen waren we allemaal heel nerveus, want er was ons goed op het hart gedrukt dat we bij de paspoort-controle, behalve een stempel in je paspoort, ook stempels op onze visa brieven moesten regelen.
Dit ging niet helemaal zoals gepland. Bij Gijs en Melanie deed een vrouw heel erg moeilijk met het geven van deze stempels… En na veel stampij en een redelijk opgefokte Gijs, kregen we uiteindelijk onze zin en had iedereen zijn stempels.
Wanneer we deze stempels op de brieven hebben, dan is het makkelijker om over twee maanden een éénmalige visum-verlenging aan te vragen. In het verleden hebben ze bij andere stagiaires hier nog weleens super moeilijk over gedaan en zelfs ook mensen geweigerd!
Door naar de bagageband, waar iedereens bagage gelukkig snel kwam en naar de uitgang waar onze lifts stonden te wachten. Geert en Melanie werden opgepikt door iemand van hun guest-house, Gijs door familie en Michelle en ik werden opgehaald door Muhammad.
Muhammad is een man waar ik al ongeveer 1,5 maand email en telefooncontact mee heb gehad. Via hem huren we het huis waar we nu wonen.
We hadden natuurlijk géén idee hoe onze Muhammad eruit zag, dus dat was een komische aangelegenheid toen we die schuifdeuren uitliepen. Er stonden enorm veel mensen met bordjes, dus die zijn we allemaal langsgegaan, maar nergens was een bordje voor ons. Uiteindelijk had ik maar z’n nummer opgezocht, hem gebeld en hadden we afgesproken bij het wisselkantoor te meeten.
Muhammad blijkt een verschrikkelijk aardige man te zijn die het goed met ons voorheeft. Hij was helemaal bezorgd dat we wel alles hadden, of we niks nodig hadden en dat soort dingen. Voor Michelle en mij was het heel gek om opeens in Zuid-Afrika te zijn, want overal lopen mannetjes die dingen voor je gaan dragen enzo. Wij zeiden dat we dat zelf wel konden, maar we moesten het persee door die mannetjes laten doen… Wij liepen er dus naast, met niks, terwijl die mannen zich kapot zweetten… Bij de auto aangekomen ging Michelle achterin zitten en ik zou voorin gaan zitten. Je raadt het al, ik stond natuurlijk aan de verkeerde kant van de auto, haha… Stuur zit aan de andere kant, dus ik moest ook aan de andere kant instappen.
Muhammad had ons als eerst direct naar het huis gebracht waar we gaan wonen. Daar heeft hij een rondleiding gegeven en hebben we de spullen binnen gezet. Eigenlijk zouden we een take-away bestellen, maar uiteindelijk besloten we dat we toch wel even boodschappen wilden doen, zodat we ook drinken en ontbijt en dergelijke hadden.
Muhammad moest eigenlijk weg, maar hij wilde dat het goed kwam met ons, dus hij is ook nog mee geweest naar de supermarkt. Hij had niet zoveel tijd, dus we moesten even snel de hoognodige dingen halen. Super raar om opeens daar boodschappen te doen. Geen benul van de prijzen, of iets duur is of niet, hebben we wat dingen mee gegraaid en afgerekend. Hier kwam ook weer een grappig cultuurverschil naar boven. Muhammad en alle hulpjes die bij de kassa stonden konden niet geloven dat je in Nederland zelf je boodschappen op de band laadt, betaald en daarna ook zelf je boodschappen in tassen zet… Ik was begonnen met opladen van de band en Michelle wilde dus gaan inpakken, maar daar werd hevig tegen geprotesteerd. We stonden dus weer met onze handen in onze zakken ernaast te kijken hoe zij dat werk voor ons deden…
Oohjaa, karretjes die leeg zijn (bagagekarren op het vliegveld of winkelwagentjes) kun je gewoon laten staan waar je ze leeghaalt, want dat wordt allemaal achter je kont opgeruimd.
Toen we thuis waren hebben we even op ons balkon gezeten en onze koffers uitgepakt. Daarna weer op het balkon gezeten en nog even een rondje door het complex gelopen. We hebben de security al ontmoet en morgen krijgen we toegangsmagneten voor de poort. ’s Avonds hebben we lekker gekookt en gedoucht en zijn we helemaal gesloopt van de lange reis en eerste indrukken op tijd naar bed gegaan.
-Jolanda.
Hier dan mijn eerste berichtje vanuit Johannesburg! Op moment van schrijven lig ik in bed, klaar om te gaan slapen.
Voor de mensen die geen zin hebben in dit mega verhaal, hier is de verkapte versie: ik ben goed aangekomen, huis op het complex is perfect, ik leer elke minuut en we hebben nog géén auto.
Vandaag is de tweede dag geweest hier, maar ik zal bij het begin beginnen...
Hier komt het mega verhaal wat ik gisteren heb getypt over mijn eerste ervaringen hier:
Nou, daar lig ik dan… In bed in mijn nieuwe huis in Sandton, Zuid-Afrika.
Vrijdag heb ik mijn koffers gepakt en met veel passen en meten is al mijn bagage binnen de limiet van 23 kg per koffer gebleven!
Zaterdag gingen we rond half één weg met de auto richting het vliegveld in Düsseldorf. We hadden om drie uur bij de incheckbalie van onze vlucht afgesproken met alle mensen die deze vlucht hadden. Dit waren: Michelle, Melanie, Gijs, Geert en ik. Met z’n vijven dus.
Michelle woont bij mij in huis, Gijs gaat naar Sun City en Geert en Melanie wonen samen in een guest-house van het hotel waar zij gaan werken.
Om de tijd te doden zijn we in verschillende restaurantjes nog wat gaan eten en drinken. Ik zat met mijn familie en Michelle en haar familie in de Starbucks. Toen het tijd was om door de douane te gaan zijn er door een enkeling een paar traantjes gelaten en al snel stonden we voor de handbagage-controle.
En ja hoor, je raadt het al… Jolanda wordt weer apart gehaald en gevraagd of ze d’r tas even wilt uitpakken… ‘Aber natürlich, fraulein’ *net vanmorgen met alle geweld die tas vol zitten stouwen dat alles nog meekon, kan ik hem nu weer gaan uitpakken, pfff* Wat bleek, ze hadden mijn draagbare externe harde schijf op het schermpje gezien… Ik moet wel toegeven, hij heeft wel wat weg van een kleine flacon waar sterke drank in kan… Na veel gedoe kon ik mijn tas weer inpakken en verder lopen.
Met z’n vijven hebben we lekker bij een restaurantje naast de gate gezeten en een kleine alcoholische versnapering genuttigd om deze periode eens goed in te luiden. Nog even een groepsfoto gemaakt en hup het vliegtuig in! Dit vliegtuig was heel klein, konden maar 123 mensen in en was 30 meter lang. Het was dacht ik een Airbus 318.
In Parijs aangekomen was het even zoeken waar we naartoe moesten. Wij dachten dat wij met het overstappen gewoon achter de douane konden blijven, maar uiteindelijk bleek dat je eerst de douane uit moest en daarna weer in…
Ons plan was om achter de douane ergens in een restaurant neer te ploffen en lekker gezellig met elkaar te eten en wat te drinken. Dit was helaas mislukt… Achter de douane in Parijs was geen kip te bekennen, het was helemaal uitgestorven. Er waren wel vier restaurants, maar dit waren allemaal snack aangelegenheden. Uiteindelijk maar naar één van deze snacktenten gegaan, waar we mega veel geld moesten betalen voor een slappe tosti of een slappe pizzapunt.
Na deze domper zijn we verder gelopen naar de bar, met onderweg een pitstop bij de playstation stations (stonden ongeveer 20 playstations, waar je gratis op mocht spelen). In de bar hebben we lekker nog een paar uur ons vermaakt met het kaartspel ‘Presidenten’.
Om half twaalf was gepland dat onze vlucht naar Johannesburg zou vertrekken. Na een lange tijd in de rij te hebben gestaan voor het boarden konden we dan eindelijk het vliegtuig in. We vlogen met het grootste passagiersvliegtuig ter wereld: de airbus A380. Dit was wel even een verschil met het vorige vliegtuigje, in dit mega vliegtuig konden namelijk 532 mensen plaatsnemen!
Na weinig slaap en nog minder eten (wat er wel was, maar niet lekker was) kwamen we een halfuur te laat aan op onze eindbestemming Johannesburg! Toen we het vliegtuig uitliepen waren we allemaal heel nerveus, want er was ons goed op het hart gedrukt dat we bij de paspoort-controle, behalve een stempel in je paspoort, ook stempels op onze visa brieven moesten regelen.
Dit ging niet helemaal zoals gepland. Bij Gijs en Melanie deed een vrouw heel erg moeilijk met het geven van deze stempels… En na veel stampij en een redelijk opgefokte Gijs, kregen we uiteindelijk onze zin en had iedereen zijn stempels.
Wanneer we deze stempels op de brieven hebben, dan is het makkelijker om over twee maanden een éénmalige visum-verlenging aan te vragen. In het verleden hebben ze bij andere stagiaires hier nog weleens super moeilijk over gedaan en zelfs ook mensen geweigerd!
Door naar de bagageband, waar iedereens bagage gelukkig snel kwam en naar de uitgang waar onze lifts stonden te wachten. Geert en Melanie werden opgepikt door iemand van hun guest-house, Gijs door familie en Michelle en ik werden opgehaald door Muhammad.
Muhammad is een man waar ik al ongeveer 1,5 maand email en telefooncontact mee heb gehad. Via hem huren we het huis waar we nu wonen.
We hadden natuurlijk géén idee hoe onze Muhammad eruit zag, dus dat was een komische aangelegenheid toen we die schuifdeuren uitliepen. Er stonden enorm veel mensen met bordjes, dus die zijn we allemaal langsgegaan, maar nergens was een bordje voor ons. Uiteindelijk had ik maar z’n nummer opgezocht, hem gebeld en hadden we afgesproken bij het wisselkantoor te meeten.
Muhammad blijkt een verschrikkelijk aardige man te zijn die het goed met ons voorheeft. Hij was helemaal bezorgd dat we wel alles hadden, of we niks nodig hadden en dat soort dingen. Voor Michelle en mij was het heel gek om opeens in Zuid-Afrika te zijn, want overal lopen mannetjes die dingen voor je gaan dragen enzo. Wij zeiden dat we dat zelf wel konden, maar we moesten het persee door die mannetjes laten doen… Wij liepen er dus naast, met niks, terwijl die mannen zich kapot zweetten… Bij de auto aangekomen ging Michelle achterin zitten en ik zou voorin gaan zitten. Je raadt het al, ik stond natuurlijk aan de verkeerde kant van de auto, haha… Stuur zit aan de andere kant, dus ik moest ook aan de andere kant instappen.
Muhammad had ons als eerst direct naar het huis gebracht waar we gaan wonen. Daar heeft hij een rondleiding gegeven en hebben we de spullen binnen gezet. Eigenlijk zouden we een take-away bestellen, maar uiteindelijk besloten we dat we toch wel even boodschappen wilden doen, zodat we ook drinken en ontbijt en dergelijke hadden.
Muhammad moest eigenlijk weg, maar hij wilde dat het goed kwam met ons, dus hij is ook nog mee geweest naar de supermarkt. Hij had niet zoveel tijd, dus we moesten even snel de hoognodige dingen halen. Super raar om opeens daar boodschappen te doen. Geen benul van de prijzen, of iets duur is of niet, hebben we wat dingen mee gegraaid en afgerekend. Hier kwam ook weer een grappig cultuurverschil naar boven. Muhammad en alle hulpjes die bij de kassa stonden konden niet geloven dat je in Nederland zelf je boodschappen op de band laadt, betaald en daarna ook zelf je boodschappen in tassen zet… Ik was begonnen met opladen van de band en Michelle wilde dus gaan inpakken, maar daar werd hevig tegen geprotesteerd. We stonden dus weer met onze handen in onze zakken ernaast te kijken hoe zij dat werk voor ons deden…
Oohjaa, karretjes die leeg zijn (bagagekarren op het vliegveld of winkelwagentjes) kun je gewoon laten staan waar je ze leeghaalt, want dat wordt allemaal achter je kont opgeruimd.
Toen we thuis waren hebben we even op ons balkon gezeten en onze koffers uitgepakt. Daarna weer op het balkon gezeten en nog even een rondje door het complex gelopen. We hebben de security al ontmoet en morgen krijgen we toegangsmagneten voor de poort. ’s Avonds hebben we lekker gekookt en gedoucht en zijn we helemaal gesloopt van de lange reis en eerste indrukken op tijd naar bed gegaan.
-Jolanda.
zaterdag 7 augustus 2010
Huis en ticket!
Hallo allemaal!!
We hebben eindelijk een huis gevonden in Johannesburg! Samen met nog twee andere meiden (Michelle en Femke) zal ik gaan wonen in een huis vlakbij de locatie waar we moeten werken...
Het huis is gelegen in een secure complex en heeft 3 slaapkamers en 2 badkamers. Verder is er een woonkamer met open keuken en een balkon. Het complex wordt 24 uur per dag bewaakt door een beveiligingsbedrijf. Op het complex is nog een tennisbaan die 's avonds verlicht is, een zwembad en een 'Braai-plek'.
Hier zijn wat foto's van het huis:
Ook heb ik mijn tickets geboekt! Ik zal zaterdag 21 augustus vliegen vanaf Dusseldorf. Eerst vliegen we dan naar Parijs en dan 's avonds laat van Parijs naar Johannesburg (daar kom ik de 22e 's morgensvroeg aan). Ook is bekend wanneer ik weer terug kom naar Nederland, namelijk 3 februari!
Ik heb super veel zin in mijn tijd in Johannesburg, dus ik kijk er naar uit om te vertrekken de 21e!
Groetjes,
Jolanda
We hebben eindelijk een huis gevonden in Johannesburg! Samen met nog twee andere meiden (Michelle en Femke) zal ik gaan wonen in een huis vlakbij de locatie waar we moeten werken...
Het huis is gelegen in een secure complex en heeft 3 slaapkamers en 2 badkamers. Verder is er een woonkamer met open keuken en een balkon. Het complex wordt 24 uur per dag bewaakt door een beveiligingsbedrijf. Op het complex is nog een tennisbaan die 's avonds verlicht is, een zwembad en een 'Braai-plek'.
Hier zijn wat foto's van het huis:
Ook heb ik mijn tickets geboekt! Ik zal zaterdag 21 augustus vliegen vanaf Dusseldorf. Eerst vliegen we dan naar Parijs en dan 's avonds laat van Parijs naar Johannesburg (daar kom ik de 22e 's morgensvroeg aan). Ook is bekend wanneer ik weer terug kom naar Nederland, namelijk 3 februari!
Ik heb super veel zin in mijn tijd in Johannesburg, dus ik kijk er naar uit om te vertrekken de 21e!
Groetjes,
Jolanda
Abonneren op:
Posts (Atom)