Vervolg...
Dinsdag 12 juli
Vandaag kwam Clayton terug van een kort bezoekje aan familie in Zimbabwe en konden we op vakantie. We hadden gereserveerd in het Amphitheatre Backpackers Lodge, 4,5 uur rijden van Johannesburg (naar het zuiden). Deze lodge ligt in de Drakensberge, wat een heel mooi landschap is met heel veel bergen (Maluti Mountains). We gingen iets later weg dan gepland, dus we kwamen pas ’s avonds aan rond 9 uur in de lodge. Biertje in de bar en naar bed dus…
Woensdag 13 juli
Bij aankomst in de lodge hadden we voor vandaag een dag-excursie geboekt. Dit betekende vroeg opstaan! 7 uur moesten we verzamelen bij de receptie en gingen we met een mini-bus op weg naar Lesotho. Lesotho (spreek uit: Lesutu) is een landje dat helemaal omringd wordt door Zuid-Afrika.
Lesotho behoort economisch gezien tot 1 van de armste landen ter wereld, maar ook behoort het tot 1 van de hoogste landen ter wereld! Het laagste punt ligt op 1400m hiermee is Lesotho het land met het hoogste "laagste" punt ter wereld! 80% van het land ligt boven de 1800m.
Toen we in Lesotho waren leek het net of we 1000 jaar terug in de tijd waren gegaan… Heel typisch was dat we gelijk een aantal mannen zagen die een huis aan het bouwen waren, jawel, met behulp van een os die de balken versleepte…
Om Lesotho binnen te komen moesten we uiteraard Zuid-Afrika uit, via een grenspost. Echter, in Lesotho zelf, waar de grenspost zou moeten zijn was geen ruimte genoeg, dus er was geen grenspost om Lesotho binnen te komen! We konden gewoon doorrijden dus! De wegen in Lesotho zijn heel erg slecht, de ‘highway’ waar wij op reden was een zandpad met superveel hobbels en gaten waar je niet harder kon rijden dan 20km p/u.
De eerste stop in Lesotho was een basisschool. Één van de drie gebouwtjes van de basisschool was gesponsord door de Lodge waar wij verbleven, dus vandaar het bezoek. Een deel van het geld wat wij betaald hebben voor de excursie ging ook naar deze school. Vanaf de school gingen we niet meer verder met de auto, want daar waren geen wegen voor. We liepen omhoog en hebben een berg beklommen. Bovenop de berg hadden we een prachtig uitzicht over het dal en bovendien waren er oude rotstekeningen te vinden. Deze vond ik niet heel bijzonder, want je zag niks…
We hadden geluncht halverwege de berg (daar was al een supermooi uitzicht), maar we zijn ook nog even op de top geweest, wat een behoorlijk zware klim was! Maar de beloning was dan ook de moeite waard. Na een paar mooie fotootjes zijn we weer terug naar beneden gelopen.
Na de berg en de rotstekeningen moesten we nog 3 dingen doen: een traditionele dokter opzoeken (een sangoma), traditioneel eten en traditioneel drinken (lees: bier!). Als eerst gingen we naar de sangoma, dit is een soort heksendokter. Zij kan doormiddel van haar grootouders op te roepen (die dood zijn) en de patiënt moet zijn grootouders aanroepen op traditionele manier (je moet al je namen zeggen en alle namen van je stam en dan vragen of je grootouders je willen helpen). Door dan te ‘communiceren’ met die ancestors kan ze bepalen aan welke ziekte je lijdt en dan met traditionele medicijnen je helpen. We hadden gevraagd of ze misschien een sessie met iemand van ons wilde doen, maar dat kon helaas niet, want niemand van ons wist hoe die z’n stam moest aanroepen… Hahaha… Clayton kon het ook niet doen, die wist de namen van z’n stam wel, maar kon deze niet aanroepen in de taal van de dokter, dus dat zou niet werken… Na een kort gesprekje met dit vrouwtje gingen we op zoek naar bier!
In Lesotho maken ze gebruik van vlaggen op de huizen. Je hebt 4 verschillende kleuren vlaggen voor verschillende dingen. De vlag voor als iemand bier heeft is wit, dus daar moesten we naar zoeken. We hadden dit redelijk snel gevonden en zijn daar naartoe gegaan. We gingen het kleine huisje binnen wat al helemaal vol zat met mensen die al bier aan het drinken waren. De man van het huis zat op de enige stoel en was aardig bezopen, z’n ogen waren mega rood en hij was duidelijk al een tijd aan het genieten van zijn zelf gebrouwen bier. In het midden van het huisje stond een grote emmer met het bier en daar werden kleinere emmertjes uitgeschept. Deze ‘bekers’ gaan rond bij iedereen, je drinkt er wat uit en dan geef je het door aan je buurman/vrouw. Het bier smaakt best lekker, alleen totaal niet wat je gewend bent. Ik vind dat het best waterig is met een heleboel kruiden, ook drijven er dingetjes in… Gelukkig was het redelijk donker binnen en kon je niet zo goed zien wat er allemaal in die ‘beker’ zat. Dit was niet de eerste keer voor mij om traditioneel bier te drinken ( had het ook al in Zimbabwe gedaan ), maar je proefde een duidelijk verschil.
Voordat we terugreden naar de Lodge kregen we nog traditioneel eten (pap en zelfgekweekte spinazie). Deze pap begint ondertussen normale kost te worden voor mij, dus dat was niet meer heel bijzonder…
Donderdag 14 juli
Vandaag hebben we even lekker rustig aangedaan. ’s Morgens een beetje gekeuteld in het huisje, filmpje gekeken. ’s Middags rondgetourd naar dichtbijgelegen plaatsen, boodschappen gedaan en gekookt.
Vrijdag 15 juli
Vrijdag was alweer de dag dat we moesten uitchecken... Even bij de receptie nagevraagd voor leuke tips om nog te doen op de terugweg. Ze raadden ons aan om via Golden Gate National Park en het plaatsje Clarens te rijden. Dit was heel erg leuk. Golden Gate Park was een natuurgebied, waar je door prachtige bergen zigzagde. Clarens was een heel schattig plaatsje, staat bekend om alle kunstgallerieën en een aantal buitenlandse sterren die daar ook komen, waar onder Brad Pitt!
Na een lekkere lunch in Clarens en een foto in de badkuip (traditie van dat restaurantje) zijn we teruggereden naar Johannesburg (4,5 uur) en ’s avonds hebben we nog een film gekeken in de bios om de vakantie af te sluiten.
Voor alle foto's zie mijn webalbum, wat je hier kunt vinden!
Sien jou later!
-Jolanda.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten